Omloop Schijf

Omdat Pro Rail de spoorbomen bij Oss onder handen aan het nemen was, kostte de treinreis naar Roosendaal 2,5 uur (via Utrecht en Rotterdam). Niet ideaal, vorig jaar had ik Schijf echter gemist door spooronderhoud, dus dit jaar wilde ik erbij zijn, op deze prachtige 6 kilometer lange omloop tegen de Belgische grens.

Hoewel de thermometer 13 graden aangaf, koos ik ervoor om met korte broek en met korte mouwen te rijden. Vooraf had ik terechte twijfel of ik wel moest gaan, helemaal omdat ik vooral donderdag en vrijdag voor de tweede keer dit voorjaar zwaar verkouden was, dit keer op het griepachtige af. De eerste 20 kilometer was er niks aan de hand, behalve dat ik een beuk kreeg toen ik naar voren reed, dan maar weer naar achteren. Op een lang smal stuk met wind schuin van voren viel er opeens een groot gat vlak voor mij. Snel uit het zadel en dichtsprinten dan maar, met een aantal renners aan mijn wiel.

Aangekomen tussen de wielen bleek dat voor deze groep ook een gat gevallen was, mhm dit zag er slecht uit. Nu maar hopen op de ervaring van de renners in de groep, want ik wist niet precies wat er nu ging gebeuren. Een team was met 4 man vertegenwoordigd en werd daarom door de overige renners aangespoord een mannetje op te offeren om het 100 meter grote gat dicht te rijden. Het gat werd niet groter, maar ook niet kleiner.

Na een tijdje besloot ik met wind mee de kop over te nemen en wist er in 1,5 kilometer 75 meter af te halen. Als ik het gat helemaal dicht zou rijden, zou ik er bij aansluiting direct afmoeten. Daarom verwachtte ik dat een andere renner het laatste stuk voor zijn rekening nemen zou. Dit gebeurde echter niet, het gat groeide weer, en erger, er ontstonden breuken in de achtervolgende groep. Terugkomen ging niet gebeuren en om mijzelf te sparen vond ik het halfkoers mooi geweest. Afmelden bij de jurywagen en afgekondigd door de omroeper: “Rob Duchateau gaat weer naar Groesbeek”. Soms kom je net iets te kort in het leven, maar ja, daar leer je dan weer van.

Geen zin in weer 2,5 uur trein, dus via Roosendaal naar Oss, om de laatste 40 kilometer in mijn eigen tempo naar huis te fietsen. Onderweg het Vorstengraf in Oss nog bekeken, weet ik ook gelijk hoe de Vorstengrafdonk, bij mij bekend van de trainingswedstrijden in Oss, aan zijn naam komt. De maximum snelheid was 53,2 km/u. De gemiddelde snelheid was 40,4 km/u.