Rondje van Pijnenburg

Rondje van Pijnenburg. Mooi clubparcours van 2200 meter lengte met bochten naar links en naar rechts en….een prachtig nieuw clubhuis. Ook het weer was ideaal: zonnig, droog, 20 graden en weinig wind. Wel had ik sinds het najaar van 2009 geen (club)wedstrijd meer gereden op een afgesloten asfaltbaan. Maar op dit soort rondjes (RTC Groenewoud) ben ik begonnen met het rijden van wedstrijden, dus het voelde vertrouwd aan.

Het grote verschil met omlopen zoals Schijf is dat het innemen en houden van positie een stuk minder belangrijk is. Na elk recht stuk optrekken gaat de snelheid automatisch naar beneden in de bochten en kun je ook geen 2 kilometer op de kant komen te zitten. Een plaatsingsfout hoeft niet direct fataal te zijn en meestal wordt er daarom netter gereden, vandaag zeker en bij deze klasse in het algemeen, vind ik.

Er zijn natuurlijk wel krappere bochten….in de achterste bocht kwam een renner lullig ten val. Ik zag hem wel opstaan, maar bij het passeren van streep toch maar “valpartij achterste bocht” naar de jurybus geroepen, er was immers geen voorrij- en volgwagen. Je gaat uit van een stuurfout, maar de oorzaak kan ook een blackout, of hartfalen zijn. Achteraf deze renner gesproken, gelukkig was er weinig aan de hand, behalve een schaafplek ter grootte van een eierkoek op zijn scheenbeen…zal wel slecht slapen vannacht.

Door licht terug te schakelen was mijn optreksnelheid hoog genoeg om energie te sparen voor een sprint, of een stuk op kop. Zo gezegd zo gedaan: in het begin heb ik een korte uitval gedaan, halfkoers een premiesprint gepakt en later een koploper achterhaald. In de massasprint weer achter dezelfde amateur aangereden als in Rijsbergen. Wederom 17e geeindigd…met kramp in mijn bovenbenen van al het aanzetten. Zeer tevreden. Mijn maximum snelheid was 58,7 km/u. De gemiddelde snelheid was 43,3 km/u.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.