Ronde van Terheijden

De Ronde van Terheijden is een 2,3 km lange vierkante polderomloop over rechte smalle wegen met 5 bochten, waarvan er 3 meer dan haaks. Van vorig jaar kon ik mij nog herinneren dat er relatief veel wind stond en ook de klinkerstrook was ik niet vergeten. Het doel van vandaag was dus simpel: uitrijden bij de Amateurs.

De thermometer gaf ruim 25 graden aan en de wind blies vrij hard dwars over de lange finishstrook. De stukken wind mee lagen beschut, dus daar viel minder voordeel uit te behalen. Vanaf de start lag de snelheid hoog, omdat groepjes probeerden weg te komen en weer bijgehaald werden, behalve de 2 koplopers. Zelf kwam ik ook nog even los met een aantal man, maar heb niet doorgezet, kon mijn krachten wel beter gebruiken.

Wat ik gemerkt heb dit jaar is dat tussen eenderde en de helft van de koers de slag gemaakt wordt. Daarna neemt de snelheid af. Overleven dus…. halfkoers begon echter de twijfel of ik wel zou uitrijden……de speaker riep om dat er renners in de problemen kwamen en afstapten……..afstappen? nee: doorbijten……een renner ging direct voor mij tegen de vlakte in een bocht…gat…dichtrijden…gelukkig brak het peloton daarna snel in diverse stukken: slagveld.

In de achterhoede van de koers vormde zich een comfortabele polderbus die netjes ronddraaide, met dank aan de chauffeurs. Ik heb mijn deel van het kopwerk gedaan en ben in de laatste ronde op de elf in de tweede positie de sprint aangegaan. Zo’n 150 meter voor de finish uit het wiel gekomen en met +60 km/u de sprint van deze groep gewonnen. Zo kwam de sprinttraining afgelopen vrijdag nog van pas. Tevreden.