Ronde van St. Willebrord

Bij het inrijden viel me op dat het 1,1 km lange parcours erg goed liep, geen bizarre bochten of abrupte versmallingen. Een perfect rondje om de basiliek i.p.v kerk (verschil moet er zijn), over strak gelegde klinkers in de kom van Sint Willebrord. Het weer werkte mee: 23 graden, veel wind, maar niet hinderlijk, zolang je tenminste niet op kop rijdt.

Vrij snel namen de 3 koplopers een ronde voorsprong. Omdat dit de tweede koers dit weekend was, had ik mij voorgenomen om te volgen, maar wel op mijn positie te letten. Dit ging wonderwel goed, mede door het patroon van stilvallen-demareren, typisch voor een criterium. Belangrijk is daarbij zo klein mogelijk te rijden met hoge rotatie, om je spieren te sparen: optrekken-herstellen.

Door de wedstrijd gisteren hoefde ik in het begin niet direct over de richel, dat was een groot voordeel. De 10 mueslirepen die ik in de trein soldaat gemaakt kwamen erg goed van pas bij dit korte werk. Staand veel gaten tegen de wind in dichtgeramd met 43 km/u en met wind mee met 55 km/u (max 57,7 km/u). Het koersverloop lijkt nog het meest op een kruiwagen vol springende kikkers.

Op het einde was het niet geheel duidelijk wanneer er afgesprint moest worden, dus de laatste wedstrijdpremie werd zonder sprint voor mijn neus opgepeuzeld: 16e plaats, ook zeer ok, puntje minder dan. Soms moet je net iets beter luisteren in het leven, maar ja, sta na 5 wedstrijden toch 10e in het BWF Amateurklassement. Tevreden.