Ronde van Snijders

Vorig jaar werd rond dit tijdstip het kampioenschap van de Brabantse Wielerfederatie verreden onder erbarmelijke weersomstandigheden (12 graden, stortregens en veel wind). Een keiharde koers door het buitengebied van Chaam met een loeiharde wind dwars op het lange slingerende stuk naar de finish. Deze heb ik toen met achterstand uitgereden bij de 50-.  Nee, een echte polderbeul zal ik nooit worden.

Een jaar later: 14 graden met dreigende wolken en regen als voorspelling. Het zal toch niet? Op de heenweg van Breda naar Chaam, via Galder bijna in Belgie uitgekomen. Al de nodige energie verspeeld met 35 kilometer op de teller inclusief Groesbeek – Nijmegen. Waarom wil ik deze wedstrijd eigenlijk zo graag rijden? Omdat deze omloop een van de mooiste BWF parcoursen is. Alle wegen zijn geasfalteerd, even breed en obstakelvrij. Prachtige omgeving en nette geveegde bochten.

Vanaf de start begonnen direct de aanvallen om niet meer te stoppen. Slechts een keer brak het peloton in twee stukken, na een half uur. Ik zat met de helft van de renners in het tweede peloton. Er werden wel pogingen gedaan om het gat te dichten, maar om een of andere reden schoot dit niet echt op.

Renners begonnen om zich heen te kijken, en niet de minste. Mhm, tijd om te kiezen: of een uur lang achter het eerste peloton aanjagen. Dat doen ze gerust. Of het op een lang stuk wind mee met hoge snelheid zelf dichtrijden. Liever dat laatste. Zo gezegd, zo gedaan. Daarna kalmeerde de boel en kon ik mooi even uitrusten van de geleverde inspanning.

Omdat het peloton bijeen bleef, werden de aanvallen steeds venijniger, rekening houdend met waar het het meest pijn zou doen. Feest, een criterium op een polderparcours. Met name de laatste bocht voor de finish, gecombineerd met het stuk wind tegen, en een open stuk na een stal met nog hardere zijwind was echt zwaar, te zwaar voor mij.

Na 15 van de 19 ronden moest ik daar de rol lossen met totaal verzuurde benen en romp. Gelukkig hoefde ik daarna nog slechts 2 ronden alleen om geklasseerd te worden. 22e van de 31 starters. Gezien de omstandigheden, toch tevreden. Deze koers was op het scherpst van de snede om de verhoudingen voor het BWF kampioenschap over 2 weken af te tasten. Gemiddelde snelheid: 41,3 km/u, maximum snelheid: 57,7 km/u.

De outfit voor 2011 is binnen. Hieronder een impressie: