Ronde van Hoeven

Regen….geen regen…..regen…..geen regen. Tja, nat werd je toch vandaag, of je nu boodschappen doet, of gaat koersen. Vandaag een mooie driehoekige, 4 km lange polderomloop buiten de bebouwde kom van Hoeven. Wind zou zeker een rol spelen, regen ook, kijken of ik deze wedstrijd uit kan rijden. Armstukken, beenstukken en overschoenen in de wedstrijdtas en hopen dat mijn fiets een beetje goed aankomt, zonder dat de ketting, velgen en remmen vol zand zitten.

Koud was het niet, een graad of 15, buienradar zal goede zaken gedaan hebben vandaag. Vorig jaar probeerde ik in de laatste ronde, in een alles of niet poging, voorop te blijven bij de BWF trimmers. Achter op het parcours is echter een rechte weg langs een aantal stallen waar de wind pal tegen stond, zo ook vandaag. Tegen is echter niet “op de kant”, dus degene die zo stom is om voorop te rijden is de sigaar.

Op de heenweg al een andere renner tegen het lijf gefietst, die speciaal de omlopen uitkiest. 23 amateur starters vandaag, het merendeel categorie polderbeul. Vandaag had ik mij voorgenomen om niet aan de rekstok te gaan hangen en vol gas te geven, uitstappen? Jammer dan. Toen 3 man het hazenpad gekozen hadden en een andere renner in de achtervolging ging op het slingerende stuk wind mee/tegen, ging ik in mijn eentje er achteraan op de grootste versnelling. Ze zullen toch moeten kiezen achter wie ze aanfietsen, misschien lieten ze me lopen. Ben geen erkende polderbeul, maar nee.

Toen ik overlopen werd riepen ze: “ we zijn los” , OK, was dus toch ergens goed voor. In de polder betekent dit dat de rest niet meer terug komt. De ontsnapten trokken evenwel goed door. Telkens als we in de buurt kwamen zetten ze weer aan. Zeker op het stuk wind tegen was niemand van de achtervolgers geneigd hard op kop te rijden. De tussenkomende premiesprint voor de eerste 5 meegepakt met plaats 4, maar het jagen mocht nu wel eens afgelopen zijn. Na een stuk hoge snelheid op kop wind mee, uiteindelijk, doende alsof het een helling was, het gat wind tegen gedicht en mijn fiets voor het duo koplopers geparkeerd.

Direct een nieuwe forse uitlooppoging van een ploegmaat van de ex-koplopers , die natuurlijk niet had hoeven rijden. Niet aan mij. Na een tijdje op mijn lazer gehad van de achtervolgingskapitein dat ik niet zo hard op kop moest fietsen. Ja, ongelukje, zag een wiel achter mij, maar daarachter zat blijkbaar niets. Geen probleem. Blijkbaar nog een premie meegepakt. Tijd voor de eindsprint. Wegens de gevaarlijke bocht ging ik op kop rijden, om niet vol remmend deze aan te moeten snijden. Treintje kwam langs, nou ja prima. Nog 3 man ingehaald in de eindsprint dus 7e plaats. Uitgereden! Daarna nog even gezellig nagepraat met enkele renners in het cafe, wat als permanence diende. Net zo belangrijk. Gem: 39,7, max: 58,2 km/u.