Ronde van Oosterhout Weststad

Eerste wedstrijd sinds een maand, gelukkig op een breed industrieparcours met goed lopende bochten. Aangename temperatuur, geen regen en weinig wind. Aan het vertrek stonden 46 coureurs, uit allerlei competities. Hard zou het gaan, dat was zeker. Erg benieuwd welk effect mijn dagelijkse Loperkoning (9 km klimmen op 18 km route) regentrainingen van afgelopen week zouden hebben.

Vorig jaar heb ik in deze ronde door spoorellende noodgedwongen mijn eerste keer met de BWF Amateurs meegereden, in stromende regen. Destijds werd ik gedubbeld, omdat ik vanaf Tilburg in alle haast al de nodige energie verspeeld had. Op de heenweg naar het parcours op het industrieterrein van Oosterhout werd ik deze keer onbedoeld begeleid door een collegarenner, maar de weg weet ik nu.

Nog voor de wedstrijd hoorde ik mijn naam roepen en zag een renner en vader, die ik beide van het parcours op Lindenholt kende, staan. Even bijgekletst en naar de start gereden. Bij het opstellen op de eerste rij terecht gekomen. Start…snel inklikken…hoorde wat gerommel achter mij van misklikkende pedalen…gas geven dus.  Toen ik een halve ronde later achterom keek was slechts 1 renner mij gevolgd en het peloton zag ik niet meer.

Tja, er stond weinig wind, dus samen draaien dan maar. De samenwerking ging bijzonder soepel. Punten voor de leidersprijs lagen op zijn stuk, dus dat liet ik zo. Wanneer je deelt en wordt bijgehaald, heb je allebei te weinig. Met boven de 43 gemiddeld zijn we 10 ronden, tot de eerste premiesprint, voorop gebleven. Daarna kwamen er 6 hardrijders aansluiten en ging het gemiddelde naar +44 km/u. Wel mijn aflossingen kunnen doen, maar dit ging wel erg hard.

Halfkoers hadden we het peloton weer te pakken, nu ging het lastig worden, want steeds als er coureurs wegsprongen liep je het risico dat er een van de kopgroep bijzat. Daarnaast moest ik er voor zorgen niet naar achteren gedrongen te worden. Bij de volgende premiesprint mocht het peloton ook meesprinten. Als eerste de bocht door, aanzetten, gat, zitten, aanzetten, naar links: binnen.

Drupsgewijs ontsnapten nu renners van het peloton en 2 man van de kopgroep staken onhoudbaar over. Rijden voor de 3e plek. Nadat het peloton afgesprint was, moesten de 2 kopgroepen nog 5 ronden. Intussen had ik kramp gekregen, dit zou een zware finale worden. Bij reageren op een uitlooppoging gaf ik een latende renner in de binnenbocht te weinig ruimte toen buitenom kwam. Ga ik niet meer doen. Deze renner werd uiteindelijk 3e.

Een volgende demarrage voor plek 4 konden de overige 4 niet counteren. Het werd dus een groepssprint voor plek 5 t/m plek 8. Intussen had ik door de vroege ontsnapping met 2 man, de aansluitende met 8 man en de 3 premiesprints geen versnelling meer over. Door kramp kreeg ik alleen 55×11 rond (langzaam). Bij het ingaan van de laatste bocht de sprint van kop af aangegaan in de hoop dat de andere 3 ook moe waren, maar nee, ze kwamen er makkelijk overheen. Gemiddelde: 44,5 km/u, maximum: 56,7 km/u, 8e van de 46 renners. Zeer tevreden.