Rund ums Tönnissen Center

In 2008 was de wedstrijd Rund ums Tönnissen Center mijn eerste wielrenwedstrijd ooit. In Duitsland valt de categorie onder het zogenaamde Jedermannrennen en staat open voor renners zonder licentie van de nationale wielerbond. Destijds werd ik ongeveer 15e, in 2009 7e en vorig jaar 4e. Dit was allemaal in massasprints om de 2e plek. De winnaar reed steeds in de laatste ronde weg. Premiesprints had ik nog niet gewonnen. Afgelopen jaar wel pogingen gedaan, maar helaas. Kijken hoe de vlag er dit jaar bij hangt.

In de Hobby Klasse staat bij het Klever Radrennen elk jaar een groot peloton aan de start van tegen de 70 renners van allerlei allooi. Van absolute beginnende wielrenners (ik toen) tot vrije renners (ik nu) en ervaren cyclorijders (ooit?). Iedere aflevering doen er wel een paar snelle mannen mee en de gemiddelde snelheid ligt rond de 41 km/u. Zeer behoorlijk. Wat de wedstrijd toegankelijk maakt is de korte afstand (30 km) en het parcours waarop het eenvoudig volgen is. Zo lang je niet op kop komt is er niks aan de hand.

Met het opstaan zag ik de bui al weer hangen, net als vaker deze zomer. Gietende regen. De voorspellingen gaven echter aan dat het droog zou worden en de temperatuur zou oplopen richting de 30 graden. Bram, Jimmy en Leonie zouden eerst met de fiets komen, maar pakten de auto naar Kleve. Gelukkig kwam ik zelf droog aan en stond in dezelfde zijstraat waar zij parkeerden, mijn rugnummer op te prutsen. Bram bood aan mijn tas mee te nemen en hielp me mijn rugnummer op te spelden, thanks.

Na het startschot direct gedemarreerd met het 30 koppige peloton in mijn wiel. Na een halve ronde het stokje overgegeven. De rijen waren nog gesloten en wegrijden met een kopgroep was moeilijk. Er zaten dus voldoende kanshebbers in de wedstrijd. In de 3e ronde (van de 15) al de eerste tussenprint. Premie voor de eerste 3. Van afgelopen jaren wist ik dat het stuk naar de finish flinkt oploopt en je pas laat moet versnellen, omdat je anders stilvalt. Volgen, opschakelen, als eerste over de streep.

Wat ik niet wist is dat er nog 5 tussensprints zouden volgen. Meestal komen de voorsten na een sprint een stukje los van het peloton. Samen met een andere renner doorrijden dus. De meer dan behoorlijke wind maakte het echter te inspanningsvol om met maar 2 man voorop te blijven. Na een ronde de poging opgegeven. Wel kon ik ook de 2e tussensprint op mijn naam schrijven. Bij de 3e reed ik de halve ronde op kop, maar werd toch nog 2e. De organisatie had samen met vereniging SV06 Donsbruggen traditiegetrouw honderden toeschouwers weten de verwelkomen en tussensprints zorgden voor spektakel.

Nog geen ronde later kondigde de speaker aan dat er de 3 volgende ronden ELKE ronde een tussensprint was. Omdat wegkomen met een groepje niet zou lukken, besloot ik hier voor te gaan. Had het intussen wel flink warm gekregen. Een keer 1e, 2e en 3e. Ineens de bel voor de laatste ronde. De winnaar van de afgelopen 2 jaren had zich (heel verstandig) tamelijk gedeisd gehouden in de eerste premiesprints en was er onhoudbaar vandoor gegaan na de laatste.

In de achtervolgende groep was aarzeling. Ik was i.i.g. niet van plan om het gat te dichten. Had me laten verleiden door de sprints en moest even bijkomen. Gelukkig kon ik alsnog wegrijden uit de achtervolgende groep: 2e plaats! en de leidersprijs in mijn laatste deelname in deze categorie. Zeer tevreden. Had samen met Bram ook veel sprintjes getraind afgelopen week. De gemiddelde snelheid was 40,4 km/u en de maximum snelheid 58,8 km/u. Wel enige moeite met de bochten rechts om.