Bosloop Malden 2011

Na een PR op de 5 kilometer bij de 10 Van Cuijk (0:19:47), heb ik vorige week zondag de Generale 7HL laten schieten. Een grens verleggen is leuk, maar je grenzen kennen houdt het leuk. De redenen voor het lopen van een hardloopwedstrijd zijn voor mij de wedstrijdprikkel die er van uitgaat en het hebben van een wekelijks trainingsdoel, that’s it. Vandaag de 34e! Maldense Bosloop, georganiseerd door TC de Pedaleurs, bij mij bekend van de Honderdduizend Klimrit over de Nijmeegse stuwwal. Benieuwd naar het parcours.

Omdat ik afgelopen maandag mijn rechterenkel licht gezwikt had, was gecontroleerd lopen het plan. Bosgrond loopt fijn, maar het blijft uitkijken. Geen risico. Hoewel de tijdsopname met een chip gebeurde, lagen bij de start geen matten. Alleen de bruto finishtijd werd dus geregistreerd, daarom ben ik vooraan gestart. Ik vermoedde dat het parcours over het Maldens Vlak zou lopen. Dit is een verraderlijk hellend vlak van 1 a 2%, de spoelzandwaaier, waar het lastig is om snelheid te blijven ontwikkelen. Op de fiets blijf ik vrij groot rijden met een aangepaste frequentie. Zou dit bij hardlopen voor paslengte moeten gelden?

Tijdens het lopen merkte ik dat daar nog veel te winnen valt. De wedstrijd bleek te bestaan uit een recht stuk heen vals plat omhoog en een recht stuk terug vals plat naar beneden. Het stuk omhoog heb ik in de voetsporen van een enkele loper doorgebracht. Vlak voor het hoogste punt plaatste ik een versnelling. In het begin van de lange afdaling kon ik met grote passen snelheid houden, later zakte het tempo door het ontbreken van een richtpunt toch wat in. Klimmen gaat me vrij gemakkelijk af, rendement halen uit een afdaling vond ik, net zoals bij het Molenhoeks Makkie, lastig. Desondanks noteerde ik met 0:20:38 een degelijke tijd, 20e van 78 starters bij de Heren 5KM.