Papendal 30 april

Uit de heuvels van Nijmegen naar de stuwwal van Arnhem ga ik met zon, wind en 12 graden op Koningsdag naar de start van de RETO dinsdagavond competitie op topsportcomplex Papendal. De BWF A wedstrijd afgelopen zondag kon geen doorgang vinden vanwege een foutief aangevraagde vergunning, dus het kruit zit nog in het vat. Wel heb ik afgelopen week met 23 BEL de hoogste trainingsomvang van 2013 gehaald en ben benieuwd hoe zich dat verhoudt tot wedstrijdvorm. Ook heb ik nu een chin-up bar in de gang, tevens geschikt om de lakens op te hangen en een versteviging tegen aardbevingen. Van TelSell naar BEL-training.

Op het heuveltje bij de start staan plusminus 50 coureurs klaar in de avondzon voor een trainingskoers van 75 minuten voor de B’s en 90 minuten voor de A’s. Na het optrekken kom ik direct in een kopgroep van drie man terecht en merk dat de wind op de derde zijde flink tegen staat. Op het oplopende stuk naar de finish fiets je met de wind in de zij. Na te zijn teruggepakt spring ik mee met een tweede ontsnapping van een handvol coureurs. Nadat het peloton ook dit gat geslecht heeft, trek ik me nogmaals op gang om mee te springen met de derde ontsnapping van de dag. Bij het inlopen door het peloton maak ik de fout niet een vierde keer aan te zetten en zo rijden vijf man weg.

In de verwachting dat overstekers volgen blijf ik tussen het peloton en de kopgroep hangen. Als deze volgen kan ik niet aanpikken. Opladen in de buik van het peloton dan maar. Met op kop de trein van de thuisvereniging blijft de afstand tot de vijf koplopers bijna drie kwartier gecontroleerd constant. Tussendoor steek ik een paar keer over naar uitlopende en teruggepakte groepjes, voordat ik me vooraan meld om mee te draaien in de achtervolging. Om de controle te omzeilen besluit ik tweemaal om met een tempoversnelling van meer dan 55 km/u een hap uit de voorsprong te nemen. Dit lukt, maar de controle wordt overgenomen, waarna het verschil weer toeneemt.

De uitgangspositie is de voor de kopgroep wel verslechterd. Nog maar drie renners tegen een uitbrekend peloton. Door een wilde jachtpoging van meerdere renners komen de vluchters eindelijk op springafstand. Nu slaag ik er wel in om het gat met een soort tussenpurt definitief te dichten. Gezien de verschoten pijlen in de schermutselingen aan het begin en de tempoversnellingen in de achtervolging later, kan ik in de finale wel tweemaal een aanval controleren, maar er zelf geen plaatsen. Op kop van het peloton ga ik daarom de laatste ronde in, achter twee uitlopers aan die ik niet te pakken krijg, waarna ik sprint naar de 10e plek. Gem: 41,3, max: 60,0 km/u.