Ronde van Rijen

Op de dag van het KNWU NK Masters 30, 40, 50 en 60+ op de Nedereindse Berg organiseert de Vrije Coureur uit Rijen in samenwerking met de Brabantse Wielerfederatie de Ronde van Rijen op een rechthoekig criteriumparcours van 1700 meter. Naast de categorierenners staan daarom ook veel BWF amateurs aan de start. WFN amateurs zijn niet toegestaan bij een KNWU NK, maar andersom, op 18 augustus bij de WFN in Beegden, weer wel. In een BWF B-koers hebben enkel BWF amateurs extra startrecht. Trimmer of amateur, knalhard gaat het sowieso, iedereen heeft twee wielen en trappers bij de BWF.

De snelheid vliegt dus direct de lucht in, wat goed wegkomen moeilijk maakt. Alle bochten lopen als een trein, behalve de laatste bij de overweg, waar je drempelaf overhaaks compleet stil komt te staan. De organisatie heeft de daar aanwezige tralieput zorgvuldig afgedekt met een stuk spaanplaat, very nice. Als er een deuk in zit ben ik onder andere schuldig. Wat me daarnaast opvalt is dat er met enkel BWF licentiehouders in het peloton zeer netjes gekoerst wordt. Ook een keer leuk. Een BWF B koers kent een kortere afstand, namelijk 50 kilometer. Op een of andere manier rijd ik steeds bij de eerste tien. Doe ik normaal nooit.

Een keer ben ik echt weg met een demarrage, maar wel alleen en op het derde, nieuw met klinkers belegde stuk, staat de wind behoorlijk tegen. Bij het sleutelen aan mijn wedstrijdfiets is mijn stuurbocht anderhalve centimeter lager komen te staan, zo kort mogelijk boven het balhoofd, en het zadel iets hoger. Minder comfortabel, maar het stuurt blijkbaar een stuk directer. Ook ben ik van plan mijn systeemwielen met brede aerospaken te vervangen door handgespaakte met een balletjesnaaf. Zo kun je nog eens een in de regen doorgeremde velg vervangen, zonder dat je op de knietjes moet bij de dealer voor een nieuwe. Systeembeslissing.

Na ingelopen te zijn demarreer ik nog een keer, maar tot de tweede premiesprint, die ik win, ben ik voornamelijk mee gaten aan het stoppen. De snelheid blijft onverminderd hoog. Sommige kopgroepjes houden langer stand, maar geen enkele maakt enige kans op een definitieve vlucht. Voor het ingaan van de laatste ronde trek ik na de overwegbocht aan kop hard weg op een klein verzet. Mijn plan is om mee te sprinten voor een top tien plek. Na het dichten van een slotattack, krijg ik een tweede niet meer dicht, ga als zevende de laatste bocht door om als negende te eindigen met meer dan 44 km/u gemiddeld en een trainingsomvang van 13 BEL.