Nedereindse Berg 27 september

In het voorspelde laatste zomerweekend van het jaar breekt de zon tegen het middaguur door de herfstmist. Eind september is het reguliere wielerseizoen praktisch ten einde, maar mijn schema zit voortaan toch iets anders in elkaar. Criteriums op een stratenparcours trekken steeds minder deelnemers, koersen zoals die op de Nedereindse Berg des te meer. Aan de start staat een prima peloton van veertig renners, klaar voor vijftig kilometer wedstrijd, bovenlangs buitenom.

Soms wordt de eerste ronde rustig gereden, zo niet vandaag. Direct een vernietigende uitval. Op hangen en wurgen kan ik het wiel houden, maar het peloton weet in delen aan te sluiten. Als dezelfde renner een aantal ronden later een nieuwe plaatst gaat in eerste instantie niemand mee. Twee renners steken later over, waarvan er een bijna direct weer afhaakt. De achtervolging op de twee vooruit komt niet van de grond, zodat het tweetal al vrij snel uit het zicht verdwijnt.

Intussen is het tamelijk warm geworden door de doorgebroken zon, terwijl de wind zich koest houdt. Ondanks een aantal pogingen blijft het peloton tot aan het afsprinten van de B-categorie bijeen. Trainingsmaat Bram zit na drie kwartier koers bij de uiteengeslagen C’s met een cola in de schaduw van het paviljoen. Voordat de slotfase aanbreekt doe ik samen met een andere renner nog een kansrijke aanval, maar het gat wordt effectief gedicht. In de sprint voor de derde plaats eindig ik als vierde, en zesde totaal.

BEELDEN

Beeld door Bram van Rens