Nedereindse Berg 4 oktober

Geen beestenweer op dierendag, wel een groot peloton renners aan de start op de Nedereindse Berg. Dit keer geen ontsnapping in de eerste ronde, het peloton komt rustig op stoom in achtervolging op de gebruikelijke aanvallers. Vandaag heb ik mij voorgenomen om pas op de helling gas te geven en niet eerder. Bocht om, opschakelen en trappen. Hierbij ontstaat een niet echt lekker lopende ontsnapping. We worden bijgehaald door het peloton. Als wereldkampioen pendule schiet de volgende weg, samen met een ongelukkige, die zijn borst nat kan maken voor een partijtje wiel houden op niveau. Mijn tweede sprong op de helling genereert een groep achtervolgers, die het duo weet te achterhalen.

De ontstane kopgroep is ronduit chaotisch. Het gaat mis tijdens een aflossing binnendoor in de krappe noordoostelijke bovenbocht. In de vol doortrappende harmonica stuur ik te laat in. Hierdoor verliest een renner vlak bij mij de controle over zijn fiets en komt lelijk ten val. Voorvelg gescheurd en een ei op zijn elleboog. Hoewel het zes jaar geleden is dat ik betrokken ben geweest bij een tuimelperte, vind ik elke keer teveel. Het hoort niet bij wielrennen. De EHBO komt op de fiets, terwijl wij juist richting het paviljoen lopen. Aldaar verbonden, vertrekt de coureur na de afsprinten van de C-categorie met de auto naar het ziekenhuis. Beiden DNF met 10 ronden op de teller. Na onderzoek zijn geen breuken geconstateerd, maar hij heeft wel lelijke schaafwonden en zwellingen. Excuses en beterschap. De schade is op 1 november 2014 afgewikkeld.