Parcours Herungerberg

Baancompetitie Olympia 25-3

De laatste zaterdagwedstrijd op de Herungerberg start zonovergoten en dat blijft zo. Een groot peloton maakt zich op voor een uur en tien ronden koers op de 800 meter lange brede oval. Er staat nog wind ook. Na een week Volverde training met trainingsmaat Bram van Rens ben ik benieuwd naar het effect. Ik begin in een kopgroep, maar zoals vele daarna, blijkt ook deze geen lang leven beschoren. Wel breekt het peloton zo nu en dan in stukken, waarna een hergroepering volgt. Staand op de pedalen gaat het gaten dichten relatief gemakkelijk. Blijkbaar verzuur je minder snel in een wedstrijd als je elke heuvel die je die week bent tegen gekomen staand op het buitenblad hebt gedwongen. Efficiency is heel wat anders dan effectiviteit. Als de groep aan barrels gaat kies ik voor het laatste. In de eindsprint eindig ik als 12e van 73 vertrekkers.

Baancompetitie Olympia 18-3

Dat de heuvels van Nijmegen en Venlo verschillen qua oorsprong is hieronder reeds beschreven, maar klimmen ze ook anders? De opgang naar de Herungerberg over de Klagenfurtlaan is met de stroken 4 – 8 – 4 % in ieder geval tamelijk bol. Een dergelijke vorm maakt het lastig om het steilste deel te ontwaren, zowel op de fiets als op de kaart. Een vergelijking met bijna 300 Nijmeegse klimvarianten blijkt slechts een overeenkomst op te leveren, de Hundisberg vanaf de Waalkade naar het terras van de Grote Markt. De Holverklef via de Pannenstraat in Groesbeek heeft wel dezelfde vorm, maar de steilste strook bedraagt slechts 6 %. Op de Herungerberg klim je dus anders dan bij Nijmegen. Ik vermoed dat tegen de terrasrand bij Venlo meer van zulke hellingen liggen, maar na een koers in de regen is het weer mooi geweest, desalniettemin 7e van de 18 starters.

Baancompetitie Olympia 11-3

Sinds de 4.6 aardbeving bij Goch denkt het KNMI dat de Viersenbreuk verder doorloopt naar het noorden. Boven het epicentrum bij Kessel ligt of lag, je verwacht het niet, het Versunkene Kloster, de Romeinse vesting Burgus Asperden, opgeslokt door moeder aarde, of toch het monster van Goch Ness? Tussen Rijn en Maas stroomt de Niers door het Graefenthal, bakermat van Gelderland, te midden van het Krefeld- en Venloblok. Het eerste biedt plaats aan de Niederrheinischer Höhenzug (tot +107 m), gevormd door landijs, met Nijmegen op de noordpunt. De Süchtelner Höhenzug (tot +87 m), tussen Viersen en Herongen is ontstaan door tektonische opheffing van het Venloblok. Op de Herungerberg fiets je dus feitelijk op de noordelijkste echte bergflank van Nederland. Het parcours is echter vlak en in de massasprint finish ik als 16e van de 67 starters.

Advertenties

Trainingswedstrijd Limburg 15 maart

Tamelijk guur en heel anders dan vorige week start deze zondag. Met de eerste nationale koersen op de kalender ben ik heel benieuwd naar het deelnemersveld van de eerste van de twee door TWC Noord-Limburg georganiseerde trainingswedstrijden op de Herungerberg. De baan ligt niet helemaal droog. Omdat een klein tiental renners zich heeft ingeschreven, besluit de jury dat de eerste veertig minuten in slagorde afgelegd worden. De wind waait uit een andere hoek dan vorige week. De afwisseling loopt gesmeerd met iedereen een ronde op kop. Het Baarlo-op-woensdag principe, alleen met een hogere snelheid, boven de 40 km/u. De setting lijkt nog het meeste op ronddraaien in een kopgroep. Na een van mijn kopbeurten trekt een van de twee aanwezige duo’s flink door en moet ik alle zeilen bijzetten om de tempowisseling bij te benen. Het spel is op de wagen. Als de snelheid wegvalt plaats ik een uitval en met twee ronden te gaan nog een. Het mag niet baten. In de sprint eindig ik als vierde op de nieuwe Herungerbergerring.

Baancompetitie Venlo 7 maart

Het project dat een aantal jaren geleden begon met het opknappen van de oude Speedway De Berckt heeft geleid naar een spiksplinternieuwe 800 meter lange oval op de Herungerberg in Venlo. De volgorde is terecht: eerst wielrenners en wedstrijden, daarna een baan. Hoewel het sportpark en de banen pas half mei officieel geopend worden, kan alvast testen geen kwaad natuurlijk. De zon schijnt en aan het vertrek staat een peloton van veertig renners, klaar voor een uur koers en tien ronden. Typisch aan een oval zijn de lange bochten waar de wind altijd van opzij in je wielen blaast. Het asfalt is loeisnel, nog sneller dan op de Berckt. Hier kan ik mooi uit de voeten op 55×11. Echt wegkomen lijkt me een onmogelijke opgave, maar toch probeer ik het een aantal keren. Het leuke is dat steeds wel enkele renners oversteken, zodat de koers eigenlijk nooit op slot gaat. In de finale kom ik, enigszins lucky, terecht in een kopgroep van negen renners, die definitief afstand weet te nemen van het peloton. Op twee ronden van het einde zie ik de latere winnaar aanzetten, maar kan niet aan zijn achterwiel te geraken. De kopgroep knalt in delen uit elkaar en ik rol alleen als vijfde over de streep.

BEELDEN

Open Baankampioenschap Baarlo

Van de week een e-mail in de box met de aankondiging van het Open Baankampioenschap Baarlo as. zondag, georganiseerd door TWC Olympia. De Amateurs en Masters starten om 12.30 uur, maar er is ook een wedstrijd om 11.00 uur voor niet licentiehouders, die normaal op woensdag met exact? 38 km/u hun rondjes draaien op circuit De Berckt. Iets voor trainingsmaat Bram. Donderdag zijn fiets van nieuwe remblokken voorzien, de pedalen aangedraaid en het balhoofd gesteld. De gietende regen deze morgen gooit echter roet in het eten. Omdat de wedstrijdrenners later starten, als het hopelijk droog is, reis ik wel onder een miezerregen af naar Baarlo. De temperatuur bedraagt net geen 13 graden.

Aan de start staat een gemotiveerd kernpeloton van Amateurs en Masters, wel en niet leden. De koers wordt op gang geschoten voor een uur en 10 ronden, ongeveer 50 kilometer. De afgelopen zondag heb ik na de koers met volle wedstrijdbepakking nog een straftraining afgewerkt in de Nijmeegse heuvels. Dat ga ik vanavond dus niet doen. Na een drietal aanvallen kom ik met een oversteker voorop te rijden. Aanpoten, ik fungeer als startmotor, hij als motor. Wiel houden en vierkant mijn werk doen dan maar. Mijn nieuwe ketting loopt niet lekker en ik heb last van mijn linkervoet. Na diverse ronden op de ovale 800 meter lange voormalige speedway, arriveert een duo als versterking, terwijl een eerder aangesloten renner de rol lost.

Met het viertal draaien we prima rond, maar ook hier de aantekening dat de aanwezige Master de sterkste beurten voor zijn rekening neemt. Later spreken we af dat we elk een halve ronde kopwerk doen. Op 5 ronden voor het eind rijden we weer achterop bij de achtervolgende groep. Omdat zij in verschillende schuifjes af gaan sprinten, bestaat de finale uit rustig in het wiel zitten tot wij aan de beurt zijn. In onze finale ronde gebeurt tot de laatste bocht niets. Ik ben blijkbaar niet de enige bij wie de plotselinge temperatuurdaling, sinds de 30 graden van donderdag, zijn sporen heeft achter gelaten. Ik start de sprint in derde positie, kom nog wel naast de vice-winnaar, maar er niet overheen in een koers met een gemiddelde snelheid van 41,5 km/u.

090813 Open Kampioenschap Baarlo_1

De Berckt 23 juli

Op de voormalige 800 meter lange Speedway in Baarlo organiseren TWC De Maastrappers en TWC Olympia elke dinsdag- en donderdagavond van begin april tot half september om 19.00 uur wielerwedstrijden over 1 uur en 10 ronden. De inschrijfkosten bedragen 3 euro voor de vaste bezoeker en 4 euro voor de incidentele deelnemer, zoals ik. De temperatuur ligt ook deze avond boven de 30 graden, onweer dreigt. Toch staat een dozijn coureurs klaar om elkaar aan de rekstok te leggen op de brede snelle baan, waar ontsnappen erg lastig blijkt door de wind en het steady maar straffe tempo. Na halverwege de koers met twee teruggepakt te zijn na een redelijke poging, waag ik op 15 ronden van het eind een poging alleen. Na een aantal ronden komen twee coureurs aansluiten, maar op 4 ronden voor het eind komt alles weer bijeen. Als een voormalige vluchtgenoot met nog 2 ronden te gaan wederom de benen neemt, duik ik er later alleen achteraan. Pas op 200 meter voor de streep slaag ik erin zijn achterwiel te bereiken om, met mijn recent weer opgepakte sprint, als eerste de finishlijn te passeren. Sinds ik op water rijd kom ik juist daar vaak nog tekort.

072313 DiCo Maastrappers Baarlo

De Berckt 16 maart

Hoewel er de afgelopen week sneeuw en ijs viel en lag, heb ik toch kunnen trainen. En ook al was de gemiddelde trainingstemperatuur een halve graad onder nul, heb ik met extra slaap, eten en minder lucht in de banden, vijf keer de lichtste Belverdere training “Simpelweg” volbracht, 13 BEL. Voldoende om af te reizen naar een wedstrijd. Voor het eerst dit jaar is het droog en warmer dan vijf graden op een koersdag, maar aanpassen aan omstandigheden hoort bij buitensport.

In de maand maart organiseert TWC Olympia op het voormalige 800 meter racecircuit ‘de Berckt’ elke zaterdag in Baarlo om 14.00 uur een trainingswedstrijd over een uur en tien ronden, ongeveer vijftig kilometer. Aan de start staan vijftig tot zestig renners uit Nederland en Duitsland. Een krachtige bries staat schuin tegen op de strook langs de finish. Ikzelf ben erg benieuwd hoe het wedstrijdverloop zal zijn.

Direct in de eerste ronden kom ik voorop met een paar renners, we worden bijgehaald. Vlak daarna rijden eerst twee man weg, waarna er nog vijf aansluiten. Wat me opviel dat er, naast eenlingen zoals ik, vooral koppels of drietallen van dezelfde vereniging aanwezig waren. Een echt ploegenspel met knechten, zoals vaak in district Zuid-Oost, ontbrak hierdoor. Van een goed georganiseerde achtervolging was dan ook geen sprake.

Na even achterin gezeten te hebben rijd ik weer naar voren langs het peloton. Tot aan de finale bestaat de koers voor mij uit het meedraaien in de achtervolging, maar het gat bleef 200 tot 300 meter. Als we dichterbij kwamen versnelde de kopgroep eenvoudig. Mijn idee om het gat met een aantal versnellingen dicht te rijden, je zult toch een keer harder moeten dan zij?, viel niet in goede aarde. Drie kwartier achtervolgen dus.

In de finale spring ik mee met elke uitlooppoging. Na het stilvallen van een forse finaleversneller voor mij, besluit ik om zelf door te trappen. Drie man weten aan te sluiten, waardoor we met vier man wegblijven van het peloton en sprinten voor plek zes tot negen. Mijn eigen finalestoot loopt spaak in de laaste bocht en in de sprint met tegenwind kan ik nog een van de inlopers passeren. Gem: 42,9 km/u, max: 54,5 km/u.