Gerrie Knetemann Classic 2011

Volgende week de laatste wedstrijd voor het BWF Amateurklassement. De eerste drukke week in treinen en op ’s lands wegen. Eikels op je hoofd en windvlagen tussen de wielen. Dit weekend geen wedstrijd, maar een classic. Een toertocht op de openbare weg met tijdmeting en een wielrenner als naamgever. Vroeg opgestaan om samen met B. in het Olympisch Stadion te starten bij de Gerrie Knetemann Classic. De 110 km lange route voerde door het Groene Hart en over het Kopje van Bloemendaal.

Met een gemiddelde van 27 km/u (gebaseerd op zuivere rijtijd) eindigden we op 60% van het 1000-koppige deelnemersveld bij de 110km. Naast de totaaltijd werd ook de beklimming van het Kopje van Bloemendaal (309 KBN ~ Heyberg) gemeten. Waar B. en ik in de vlakke winderige polder toch wat ontheemd rond reden, waren de klimtijden van 56 en 34 seconden goed voor plaats 342 en plaats 7. Stiekem getraind? De organisatie van de tocht perfect, de route verre van.

Uitslag Korte Kneetklim en persoonlijke filmfragmenten

Advertenties

Klim Bij Nijmegen Saffraangraaf (70 km)

Van de week besloten om dit en volgend weekend te trainen. Op 19 juli pak ik dan een rit van de dinsdagavondcompetitie op Papendal mee als voorbereiding op de BWF koers @ Baronieparcours Breda op 24 juli. Na een aantal teamvarianten van 30 km deze week, de gelegenheid om de nieuwe Klim Bij Nijmegen! route: Saffraangraaf te testen.


Klim Bij Nijmegen! (Saffraangraaf) 6000

Afstand: 70 km

“Toerroute met veel korte steile hellingen, geschikt om met personen van verschillend niveau te fietsen. Klim Bij Nijmegen (Saffraangraaf) telt even veel klimmen (21) als zijn grote broer de Okerkoning, maar slechts de helft van de KBN waarde (6000) en tweederde van de afstand (70 km). De bekende zwaardere hellingen zijn zo afgeknipt, of opgeknipt, dat de hoogtemeters beter gespreid zijn. Zo blijft het leuk voor iedere deelnemer.”

Hoogteverschil: 800 meter – lengte: 69900 meter – gemiddelde helling: 1,14 % – KBN: 6000 – rang: 3

Klimtocht over de Veluwe 2011

Als 6e evenement van het seizoen 2011 staat vandaag, 2e Pinksterdag, de Klimtoertocht over de Veluwe op stapel. Wij hebben gekozen voor de 70 km versie welke ons over de Edense en Arnhemse stuwwal voeren zal. Mijn wekker ging om 7:30 uur en de regen tikte tegen het raam. Het snelpak was nog nat van de was (centrifugeren niet toegestaan), dus de zwarte setup van stal gehaald. Eens kijken of die beenstukken een beetje werken. Op naar station Nijmegen, waar Bram ook heen kwam om de trein naar Wolfheze te pakken. Gastrijders Jim en Jaap gingen met de auto naar de startplaats in Heelsum.

Een van de tien(!) jaarlijkse tochten van de Driebergse Toerclub start in de vallei tussen de Arnhemse en Edense stuwwal. De laatstgenoemde was wel als eerste aan de beurt met de Bennekomseberg, Buissteeg, Geertjesweg en Wageningseberg. Deze hellingen zijn representatief voor de heuvelrug tussen Wageningen en Ede: lang, maar niet steil en meestal over, met meetlat aangelegde, provinciale wegen. Via veel clandestien plat en openlijke tegenwind op naar de westpunt van de Arnhemse stuwwal met de vlakke kant van de Boersberg. Onderlangs naar de Italiaanseweg (B) naar Doorwerth en de Van Borsselenweg (C) en St Pietersberg (C) in het bosrijke Oosterbeek.

Het tempo zat er vanaf het begin goed in bij Jaap en Jim. Bij de steile kimmen kwam Bram echter op stoom. Ik hing er een beetje tussen, gisteren de wedstrijd in Lepelstraat, sprintjes zaten zeker nog in de bovenbenen. Doorsteken van Oosterbeek naar Schaarsbergen voor het vlakste deel van de route met de Bakenberg, Menthenberg en Kemperberg. Tijd voor de bevoorrading, waarna het terug richting Arnhem even op gang komen bleek. Na de kam van de Menthenberg volgde de afdaling naar het Rijndal.

Aan de westkant tussen Arnhem en Oosterbeek heeft in de 18e eeuw nog een grote afkalving van de stuwwal plaatsgevonden, zodat de Sterrenberg (B) en Sonnenberg (C) in Oosterbeek, de Westerbouwing (C) vanuit Heveadorp en de  de Holleweg (B) naar Doorwerth vlak bijeen liggen voor een mooi slot. Nu weer terug naar het startpunt in Heelsum over net gelegd, nog in te rijden asfalt. De gemiddelde snelheid van vandaag lag  tegen de 25 km/u. Vertaal je dit naar een vlakke route, dan kom je op 30 km/u gemiddeld. Zeker netjes. De afgelegde afstand kwam uit op 72 km,  de overwonnen hoogtemeters op 900 m en de bestegen hellingen op 17.

Het gemiddelde stijgingspercentage van de Klimtocht over de Veluwe (69 kbn/km) is met 1,22% gelijk aan KBN Okerkoning (117 kbn/km) en groter dan  de 1,14%  van de Twan Poels Klimclassic ( 76 kbn/km).  De zwaarte van de hellingen is echter heel anders. Alleen Oosterbeek en Doorwerth noteren C- en B-klimmen. Het KBN getal voor de totale route komt uit op 5000. Conclusie: in deze tocht liggen de hoogtemeters veelal op lange oplopende hellingen en stukken vals plat. De belasting van de spieren blijft zo binnen de perken. Wel zo prettig daags na een wedstrijd.  

Hellingen Klimtocht over de Veluwe 2011 (70 km)

Wildtrappen in het Brachterwald

Na de zware wedstrijd van zondag in Chaam was het vandaag tijd om de nieuwe outfit te testen en te trainen. Omdat maandag- en dinsdagavond besteed was aan het afmaken van een nieuwe KBN toepassing, geplande lancering zomer 2011, en er natuurlijk overdag gewerkt moest worden, was bij mij de batterij nog niet helemaal opgeladen.

Met aanstaande zondag de langere 1e Ronde van de Haagpoort (80 km) op het programma, wegens het plots vervallen van de amateurs in Raamsdonksveer (65 km), was er gekozen om i.p.v. Klimburg, hellingen in de buurt van Venlo en Roermond te bestijgen. De weersvoorspelling was op zich goed, maar in mijn snelpak voelde het op weg naar station Mook-Molenhoek met 15 graden koud aan.

Bram had bij Oxyin, naast een broek en shirt, ook een windstopper besteld. Heel handig, echter geen optie voor een wedstrijd: vanavond direct arm- en beenstukken aanschaffen dus. Als ik die combineer met een thermoshirt met korte mouwen zal het waarschijnlijk opgelost zijn. Nu nog zorgen dat de witte delen ook weer wit uit de was blijven komen (snel getest met handwaspasta) en de kledingswitch is voltooid. Vinkje.

In Venlo aangekomen hebben we, na de koffie, de weg langs de spoorlijn richting Kaldenkirchen gevolgd. Zowel Venlo als Roermond liggen op een uitloper van een stelsel van Maasterrassen doorsneden door diverse beken. Het plan was om via Duitsland slingerend naar Roermond te fietsen en daar de trein terug te pakken richting Nijmegen.

De route liep via Kaldenkirchen, Tegelen, Belfeld, Bruggen en Swalmen naar Roermond door het hooggelegen Brachterwald, eens deels navobasis, nu deels autovrij natuurgebied. Net de Veluwe, maar minder grauw en stukken rustiger. Hoewel de route niet uitgestippeld was op hellingen stonden er na 58 kilometer toch pakweg 400 hoogtemeters op de teller. De binnenstad van Roermond is ook een aanrader.

Twan Poels Klimclassic 2011

Afgesproken op station Mook-Molenhoek om 8:47 uur, fijn als degene die het voorstelt er dan ook staat. Bij mij ging om 9:00 uur de telefoon af. O ja, geen 9:17 uur maar tien voor negen. Hoefde gelukkig alleen de Mulderskop af. De start bij Cafe het Ottertje in Ottersum lag nog 11 kilometer ver, de wind stond pal tegen met windkracht 5. Aan de bak voordat de Twan Poels Klimclassic 2011 begon.

Na inschrijving snel van start gegaan weer terug naar Milsbeek, voor de eerste helling van de dag, de Jansberg, gevolgd door de Keizerkop en de Wolfsberg. Om Groesbeek te mijden werd dit jaar de Muntberg opgenomen in de tocht, waarna de Boksheuvel, Liesenberg, Wylerberg en de Duivelsberg opdoemden.

Na 30 kilometer koffie bij de Heksendans, het was al warm: 28 graden. Direct de bidons weer vol om de zwaarste hellingen van de dag te bedwingen: Sterrenberg en Hanenberg. Via de Meerwijkselaan weer terug naar de Duivelsberg om richting Duitsland te gaan naar, de kleine klimmetjes tegen de randen van de Drullerberg en Brandenberg .

Intussen waren de Bezembarry’s achterop komen fietsen met in hun wiel een stuk of 7 toerders. Het Duitse deel werd dus in gezelschap afgewerkt. Na de Heyberg in Schottheide golfde de route door het bekken van Nutterden-Kranenburg richting Donsbruggen van waaruit de Stadtberg richting Kleve beklommen werd.

Na de hoogste punt, de Klever Berg, op 100 meter boven NAP, kwamen de Bresserberg en de Heidberg. Op kop naar Ottersum via de lange rechte Grunewaldstrasse. Bij de grens aangekomen boog de route weer Duitsland in om de Kartenspielerweg te voltooien met de laatste klim van de dag, de Freudenberg. Stukje Jansberg en weer terug via de polder naar Ottersum, waar het hele terras vol zat.

De Twan Poels Klimclassic 2011 heeft 1050 hoogtemeters op ruim 90 kilometer. Dit zijn er 200 minder dan KBN! Okerkoning. Bij de tocht van vandaag was echter geen meter vlak, de beschikbare stijging was meer verdeeld over de route. In het Duitse deel waren de hellingen vakkundig gedoseerd, zodat daar toch de helft van de hoogtemeters gemaakt is. Een onderscheidend kenmerk van deze goed georganiseerde 2 sterren NTFU tocht, welke wij met gemiddeld 25 kilometer per uur hebben gereden.

Klim Bij Nijmegen! (Okerkoning) 12000

“Alleen de beste stuwwalklimmen van het Rijk Van Nijmegen en het Land van Kleve. Goed voor 1250 hoogtemeters door het beboste heuvelland van het Nederrijkswald en het Reichswald.”

Omdat de Honderdduizend klimrit van de Pedaleurs is volgeboekt, staat op deze, wederom zonnige, zondag de zwaarste Klim Bij Nijmegen! route op de rol. Dit betekent 100 kilometer fietsen over 21 hellingen met in totaal 1250 hoogtemeters.

Aangekomen op de startplaats op de Duivelsberg op 95 meter boven NAP, zit Bram, reeds te genieten van een cappuchino. Bij het opmaken voor de openingsfoto van de dag bleek dat mijn penlite-batterijen toch leeg waren. Geen probleem, deze zijn bij alle tankstations te krijgen. Na de trilogie Wylerberg, Liesenberg en Beerheuvel in Wyler een pakje konijnenaccu’s op de kop getikt. Op over de polderrand via Kranenburg en Nutterden naar de eerste lange klim van de route, de Stadtberg van Donsbruggen naar Kleve.

Na de afdaling in het Kermisthal stonden in de bebouwde kom van Kleve de Heideberg, Kleverberg en Bresserberg in de planning. De overige Duitse klimmen waren de Geldenberg in Reichswalde, Heyberg in Schottheide en de Brandenberg vanuit Kranenburg. Weer aangekomen op Nederlands grondgebied kwam de 2600 meter lange Mansberg achter Groesbeek in het vizier. Na het oversteken van de Jansberg verlieten wij het Rijndal en reden we het Limburgse Maasdal in. Tijd voor koffie en vlaai.

Het zwaarste deel van het traject begint met de Papenberg langs de Mookerheide, gevolgd door de Mookseberg naar het Jachtslot Mookerheide. Aangekomen in Groesbeek voert de route via de Stekkenberg en Boksheuvel naar de Gekkenberg, het Kops Plateau en Kwakkenberg in Nijmegen-Oost. Tijd voor de laatste 3 hellingen van de dag gelegen in de gemeente Ubbergen: Stollenberg, Sterrenberg en als afsluiter de Hanenberg over de Oude Holleweg.

“Onderweg beklim je 21 hellingen, samen goed voor 12000 KBN. Dit is zwaarder dan de Kapelmuur (RVV), Keutenberg (AGR), Muur van Hoei (WP) en Redoute (L-B-L) bij elkaar. Wat betreft hooggebergte kom je aan pakweg tweederde van Alpe d’Huez (18657 KBN).”

Route op www.routeyou.com gebruiker rob duchateau

Klim bij Geleen!

Snel klimmen en dalen in het noordelijkste deel van het Zuid-Limburgse Heuvelland. Klimroute met 800 hoogtemeters in 55 kilometer verdeeld over 16 hellingen, die stuk voor stuk steil, maar niet hoog zijn, maximaal 50 meter. Het werden 1000+ hoogtemeters en 80 kilometer met prachtig weer! De trein van 9 uur genomen van Nijmegen naar Roermond. Bram was in Nijmegen ingestapt, ik kon op Mook-Molenhoek aansluiten. De avond tevoren al mijn spullen klaar gelegd en mijn trainingsfiets van de haak gehaald. Cassette vervangen, wiel gewisseld en ook het kettingblad. Afspuiten kon ook geen kwaad.

Vorig jaar stond op hetzelfde tijdstip dezelfde route op het programma. Dit jaar heb ik echter 7 wedstrijden op de teller, vorig jaar slechts 2. In Sittard aangekomen hebben Bram en ik eerst koffie gedronken op het centrale plein. Rond 12 uur was het tijd om naar het startpunt te rijden. Op de eerste heuvel reed ik gelijk lek. O ja, pomp vergeten, dat wordt een fietsenmaker zoeken…in Geleen…band gewisseld…ventielverlengers gekocht en banden weer op spanning. De rest van de dag ging soepel, inclusief lunch bij een hofvijver en ijs op de markt van Sittard…en natuurlijk 16 Limburgse hellingen.