Wielerbond BWF 2017

Ronde van Hulten 16 juli

Pakweg een dozijn renners aan het vertrek voor de wedstrijd bij de amateurs. Het voor mij nog onbekende parcours in Hulten, ofwel Klein Tilburg, is 3100 meter lang en kent twaalf bochten, waarvan een tweetal smal en haaks, maar vrij van verkeersremmers en dergelijke. Een echte BWF-omloop. Het regent niet, maar in de voorgaande categorie blijken de snelle bochten toch een valpartij te hebben veroorzaakt. De wind speelt vandaag een kleinere rol, dan men op de hoger gelegen open zandrug kan verwachten. Als in onze categorie ook de eerste regendruppels tevoorschijn komen, klapt er vrijwel direct een renner tegen het asfalt in een bocht. Achteraf blijkt deze te zijn aangetikt. Met een aantal andere door de val gehinderde renners rijd ik de koers wel regulier uit.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Ronde van ’t Heike 30 april

Vandaag op de rol staan 1100 meter in een halve maan rond de Sint-Willibrorduskerk over strak gelegde klinkers op ’t Heike, waar men net als in Groesbeek vroeger bezems bond. Met twee dozijn Amateurs aan het vertrek is de kans op een harmonica-effect niet bijzonder groot. Wel is dit voor mij de eerste koersdag van het jaar 2017 met een temperatuur boven de 20 graden. Hier moet ik elk jaar aan wennen en al helemaal omdat de maanden hiervoor slechts een vergelijkbare dag is geweest. Ik merk tijdens het explosief oversteken naar een groepje in de tegenaanval dat ik tevens pas aan mijn tweede serieuze wedstrijd van het seizoen deelneem. Ik mis hardheid en heb last van de verraderlijke wind op de halve maan. Als de koplopers weer aansluiten gaat het tempo weer de lucht in, om niet meer stil te vallen. Dit is er teveel aan, maar rijd toch uit.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Ronde van Galder 23 april

Inschrijven voor de BWF Ronde van Galder kun je zowel vanuit Nederland als België doen, afhankelijk van welke deur je neemt naar het café. De ligging van het 4600 meter lange parcours is vergelijkbaar met de Boersteeg en Lagewald aan de Duitse grens bij Nijmegen. Als je windmolens langs de weg ziet staan, dan weet je wel hoe laat het is. Polderen op het Brabantse zand. Het is warmer dan vorig jaar, maar niet veel. De wind waait vandaag uit een andere hoek. Met pakweg 35 renners aan het vertrek kan ik wel uit de wind en niet aan het elastiek zitten. De laatste keer waaide ik er namelijk af en dit jaar wil ik hem uitrijden. Nadat een kopgroep van vier vertrokken is, verwacht ik dat de verlatenen het kalm aan doen, maar dat valt tegen. Tot de laatste kilometer blijven de aanvallers in zicht. In de lange eindsprint eindig ik in de tweede helft van het peloton.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Breda Moleneind 12 maart

Met ongeveer 75 renners aan het vertrek een drukke boel op het Bredase Moleneind, waar de Brabantse Wielerfederatie haar derde traininingskoers organiseert. De temperatuur is in vergelijking vorige week meer lente. Na de koers van gisteren heb ik mij voorgenomen de rit in de harmonica uit te zitten. Ook deze week moeten er renners lossen als er flink doorgetrokken wordt vooraan, maar er ontstaan geen echte gaten. Een dozijnsterke kopgroep splitst zich af van het peloton. Mijn inschatting dat ze vertrokken zijn klopt. In de aanloop naar de sprint voor de 13e plaats hoor ik achter mij het geluid van een valpartij door een klapband. Toch maar langs het peloton naar voren dan. Tijdens de sprint word ik niet ingehaald en eindig rond de 25e plaats.

Breda Moleneind 5 maart

Maart betekent voorjaar en ook een mooi moment voor een eerste koers. Op het programma van de Brabantse Wielerfederatie staat de tweede trainingswedstrijd van het voorseizoen. Met ongeveer 40 renners aan het vertrek ben ik in goed gezelschap en de zon schijnt. Een enkeling waagt zich zelfs in korte zwarte koersbroek met begeleidende ‘happy socks’. Voor mezelf heb ik gewoon mijn zwarte overschoenen en beenstukken uit de kast getrokken, want de regen is nooit ver weg these days. Waar je normaal eenvoudig kunt meedrijven op het brede industrieparcours op het Moleneind, staat de wind vandaag aan de lange zijden op de kant. Hierdoor moeten enkele renners het peloton laten gaan. Welkom in West-Brabant. Het wielerjaar is weer aangesneden.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Advertenties

Wielerbond BWF 2016

Ronde van Sprundel

Sprundel had een wonderkruis, net als Kranenburg, maar ook een -Nassau en -Hertog deel vergelijkbaar met Baarle.

* https://t.co/VZQ6v6fVlU
* https://t.co/uwUm5pFuCh

Beelden

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Blauwe Kei Breda

De Blauwe Kei in Breda was dus een middeleeuwse hoeve. Nu decor voor een jaarlijkse BWF wielerronde over strak asfalt in de gelijknamige wijk.

* https://t.co/KWELO3YmIf
* https://t.co/dixZBBKzBu

Beelden

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Ronde van Galder

Regen, hagel en sneeuw komen niet vaak voor eind april, maar het kan dus wel gewoon. Meestal stijgt het kwik in de laatste decade rond het middaguur richting de 25 graden. Vandaag is een grensgeval. Inschrijven voor de BWF Ronde van Galder kun je zowel vanuit Nederland als België doen, afhankelijk van welke deur je neemt naar het café. De ligging van het 4600 meter lange parcours is vergelijkbaar met de Boersteeg en Lagewald aan de Duitse grens bij Nijmegen. Alleen zit er bij Wyler een lottokantoor in het grenspand en staat er een benzinestation in de in de buurt.

Bij de start zie ik de windmolens driftig draaien en op de lange zijden van het slingerende driehoekige parcours staat de wind op de kant. Op de korte basiszijde pal tegen. Beschutting is er weinig, dus dat wordt millimeterwerk langs de berm. Dit heb ik duidelijk (te) lang niet gedaan. Omgaan met wind is een vak apart. Het compact rijden op de smalle wegen, terwijl je nauwelijks iets ziet door het opspattend water en neerdalende hagel moet je blijven oefenen. Op tweederde van de koers betaal ook ik de tol voor de windfouten, maar samen met een andere renner weet ik de wedstrijd wel uit te rijden. Wederom een inspirerende BWF omloop.

Oosterhout – Warande

Op de wisselvallige aprilzondag van de Amstel Gold Race maak ik voor het eerst kennis met het clubparcours van vereniging De Jonge Renner in Oosterhout, luisterend naar de naam de Warande. Waar de meeste circuits aangelegd zijn op een stuk wasteland langs de snelweg of spoorbaan, lijkt deze omgang meer op de Efteling inclusief idyllische parkvijver, omgeven door bomen. Met 42 starters, waarvan eenderde zuiderburen, lijkt me achteraan hangen op het smalle bochtige asfalt niet echt comfortabel. Zeker niet wanneer de koers direct na het startschot losbrandt. Toch maar naar voren wurmen dan. Wegkomen blijkt lastig. Na de mooie oplopende strook naar de finish wachten twee bochten, die niet voor mij gemaakt zijn, of andersom. In de aanloop naar de sprint moet ik eenmaal mijn handen gebruiken als een renner plots moet uitwijken en voorlangs kruist. In de eindsprint wordt het ook priegelen, dus die volg ik vanaf de tweede rij. Hoewel een prachtig parcours, geef ik de voorkeur aan brede wegen met meer ruimte.

Beelden

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Breda – Moleneind

Best een aantrekkelijke koers om te rijden vandaag ‘Verslag A-koers Moleneinde 10 april 2016’ Verslag A-koers Moleneinde 10 april 2016 via @BWFbestuur

Rijsbergen – Oekel

Haspelen aan de staart van de stoet bit.ly/1Tu1gIG door vaste BWF fotograaf/jurylid Ad de Bruijn | www.brabantsewielerfederatie.nl

Voor het eerst in 21 maanden weer een Ama koers gereden. Een prachtige omloop in Rijsbergen #fietstrein #reisjefit @BrabantCycling

Beelden

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Breda – Moleneind

Betere weermannen daar? Door de verschoven winters start het BWF seizoen tegenwoordig twee weken later lijkt het. Vandaag de derde in de serie van vier oefenkoersen. En dat oefenen is nodig voor mij. De afgelopen tien maanden heb ik er namelijk slechts twee gereden. De mooie zomer heb ik onder andere gebruikt om alle klimmen op de Nijmeegse stuwwal te meten en te fotograferen. De oude fotoset stamde uit 2008. Na de korte klimtijdrit op de Voerweg tijdens de Stevensloop vorige week is dit toch iets anders. De inschrijf- en startprocedure is in ieder geval niet gewijzigd. Een groep van zes koplopers vertrekt al vroeg in de wedstrijd, om nog voor halfkoers het vijftig koppen tellende peloton te dubbelen. Ik vind het prima. Zes ronden voor het einde met korting afsprinten dus. Om de massaspurt te ontlopen spring ik mee met diverse uitvallen, maar renners in een gelapt peloton zitten niet voor niets daar. Ik kan in ieder geval het verschil niet maken, want finales kun je alleen trainen door ze te rijden, niet anders. Nee, ook niet op de Nederrijnse Heuvelrug bij Nijmegen. Toch iets gemist.

Breda Moleneind 4 april

Andere omstandigheden vandaag, althans later op de dag. Voor het middaguur slaat de thermometer op de 90 meter hoge Langenberg, die Nijmegen van Groesbeek scheidt, niet verder uit dan 1,3 graden. In het diepe Hoenderdal is het mistig, op de top zonnig. Aangekomen op het BWF thuisparcours op het Moleneinde schijnt de zon nog steeds, houdt de wind zich koest en vriezen je vingers voor het eerst dit jaar zonder handschoenen niet aan je stuur vast. Aan de start vormen 40 coureurs van de WFN bonden BWF en TMZ een mooi peloton.

Sinds het verleggen van het Moleneinde parcours betekent 50 kilometer wedstrijd 200 keer de bocht door, om de 22 seconden dus. Vooraan gestart kan ik vast gaan oefenen. Ik heb hier anderhalf jaar niet meer gereden. Aan kop merk ik dat de wind toch redelijk tegen staat op de lange finishstrook, het enige stuk waar je snelheid kunt maken. Nadat ik ben overgenomen valt het tot halfkoers niet meer stil. Eigenlijk hetzelfde verloop als vorige week in Zundert, alleen dan zonder rode aardbeien en poedersneeuw.

Ondanks frequente aanvallen komt geen renner weg. Qua tactiek vallen in het peloton nauwelijks expres gaten om daarna te dichten. Iedereen fietst keurig achter elkaar aan zonder grote tempoverschillen. Het gaat gewoon de hele tijd hard, nivellering? Wel zo democratisch! Op acht ronden van het eind weet ik er toch tussenuit de piepen en hoor een familienaam uit de speaker schallen, waarop ik omkijk. De renner die er met mij mee vanonder gemuisd is stelt dat ik de verkeerde achter me heb?!

Na toch nog even in de aanval te zijn geweest worden we bijgehaald. Een laatste poging doe ik op drie ronden van het eind, maar met het ingaan van de slotronde kan het peloton zich wederom gaan opmaken voor een massasprint. Ook deze keer met stevige finalezwabber, waarbij renners de stoep op moeten springen. De gemiddelde snelheid over 50 kilometer bedraagt 42,0 km/u met een maximum van 61,7 km/u. De trainingsomvang is uitgekomen op 16 BEL, 3 x Simpelweg en 2 x Slingerweg.

BEELDEN BREDA MOLENEINDE

Moleneind 10 oktober

Vandaag is het dan zover, de laatste wedstrijd van seizoen 2011. De Ronde van de Fendert, die volgende week verreden worden zou, is helaas afgelast, wegens gebrek aan sponsoren. Hoewel ik deze dag wel de mogelijkheid heb, om de KNWU Ronde van de Molen in Oosterhout (NB) te rijden, heb ik gekozen voor het snelle asfalt van Moleneind, het thuisparcours van de Brabantse Wielerfederatie. Met 26 graden is het weer nog mooier dan vorige week. Het rondenbord geeft 40 stuks aan, te pedaleren rond het gebouw van UTS Van den Berg. Aan het vertrek staan 44 renners.

Geen “vooraan op de lange baan” vandaag, te warm. De brede finishstraat van Moleneind, met voorafgaand een flauwe bocht, nodigt mij altijd uit tot aanzetten en uitrollen. Een soort van puntenkoers a la Prins Interval. Met 6 bochten op 1200 meter, is wegkomen een kwestie van halfkoers wegglippen en hopen dat het stilvalt. Mijn plan was dus om in de eerste helft, voordat dit gebeurde, met 15 tussensprintjes genoeg punten te sprokkelen voor de leidersprijs. Vaak een motivatieprijs voor diegene van de kopgroep die het meeste werk heeft verricht en aan het einde tekort komt. Meestal een niet-sprinter.

In plaats van zelf proberen weg te rijden, moest ik juist anderen beletten dat te doen. Als er niet weggereden werd, ging ik zelf aan kop de finishstraat door en voerde de snelheid al zittend op. In het begin volstond dit, maar later werd het van kop af sprinten geblazen. Efficient is anders, raar is het zeker, maar het werkt wel. Richting halfkoers maakten zich inderdaad 5 man los van het peloton. 8 ronden voor het einde riep de speaker om dat de andere gegadigden (kopgroep) voor de leidersprijs deze niet meer konden grijpen, mooi gewonnen. Blijkbaar ook nog een premiesprint meegepakt.

Met een kwart ronde voorsprong werd de kans klein dat de kopgroep ingerekend ging worden. Ik ging me opmaken voor de eindsprint door te drinken en goed positie te blijven kiezen. Na enkele uitvallen ging het peloton toch in 2 stukken de laatste ronde in om te sprinten voor plek 6. Ik zat in 3e positie aan….een gouden wiel! De BWF kampioen van de 50- reed vlak voor me. Hij wachtte, wachtte nog meer en zette aan op 150 meter van de streep. Op 50 meter van de finishlijn kon ik uit zijn wiel de groepssprint winnen. Maximum snelheid 60,6 km/u en gemiddeld 42,7 km/u.


BWF, organisatoren, vrijwilligers, sponsoren, fotografen, omwonenden, supporters en renners: bedankt voor seizoen 2011.


Moleneind 27 maart

Omdat de 1e Bikelife Ronde van Etten-Leur wegens vergunningperikelen niet door kon gaan, stond vandaag een zogenaamde B wedstrijd op Moleneind ingepland. Hierin starten de trimmers en de amateurs samen om 12.00 uur, voor een wedstrijd van 50 kilometer. Omdat de slag op dit parkoers meestal in de eerste ronden valt, ben ik direct na de start in de aanval getrokken.

Trainingsmaat Bram was voor de gelegenheid gewapend met zijn fotocamera mee richting Breda getrokken en had zich langs het parkoers genesteld. De gemiddelde snelheid lag met 42,5 km/u te hoog om eenvoudig weg te rijden. Enkel demarages van kleine groepjes hielden kort stand. Wegkomen ging lastig worden, dus de koers stond voor mij in het teken van controleren van enkele renners en te focussen op de laatste ronden. Dat dit een risico inhield wist ik van te voren.

In de laatste ronde was het zover, voorin, vlak voor mij, raakten twee wringende renners elkaar bij de versmalling bij het ingaan van de eennalaatste bocht. Met zijn vieren is die bocht te krap met finalesnelheid. Gelukkig kon ik naar buiten sturen en mijzelf de stoep op manoevreren, geluk bij een ongeluk. Einde verhaal. Maximumsnelheid bleef dus steken op 55,2 km/u. Net zoals vorige week was het 13 graden en wederom prachtig weer.

Moleneind 13 maart

Deze keer vooraan gestart, gelijk mee in de goede ontsnapping, die na een aantal ronden wrikken ontstond. De latere winnaar bleef zeggen: “blijven proberen, dan lukt het”. Hij had dus gelijk. De gemiddelde snelheid was op dat moment 43,5 km/u. Toen er nog 3 hardrijders aansloten, bedacht ik mij dat dit toch wel out of my league was.

Uitgezakt naar het peloton om te herstellen, was niet de enige, was nodig. Daarna weer meegedraaid in de achtervolging op de overgebleven 8 koplopers. Op 12 ronden van het eind werd het peloton bijgehaald door de kopgroep. De latere winnaar ontsnapte wederom uit het peloton en een medekoploper sommeerde mij om het gat te dichten. Ik antwoorde:  “je hebt een eigen fiets”. Het wedstrijdregelement 2011 is duidelijk: “Art.15: Het is renners en rensters verboden om aan te sluiten bij een kopgroep of koploper die hen dubbelt.” 

In de laatste ronde vooraan direct na de bocht, van kop af, de sprint van het peloton aangegaan op 55×12. Een renner kwam er met gemak overheen, ging zitten en schakelde, daarna kwam er nog een renner overheen, derde van de pelotonssprint. Max 56 km/u wind tegen, gemiddelde 42,7 km/u. Zeer tevreden, 16e plek. Volgende week de BWF openingskoers in Rijsbergen.

13-03-2011 Moleneind BWF trainingswedsrijd | Bron www.jeroenrovers.com

Moleneind 6 maart

De 3e trainingswedstrijd overgeslagen: plenzende regen en een stevige verkoudheid (de laatste streek van Koning Winter). Vandaag stralende voorjaarszon, dat wel, maar nog niet echt warm (6 graden) en een harde wapperwind achter op het parcours. Lekker druk bij de start en iedereen even keurig verkleed als wielrenner

Na een aantal ronden ontstond een kopgroep van 4 hardrijders en een groep van 12 achtervolgers. Gezien de kwaliteiten van beide gezelschappen  een gelopen koers. De vraag was nu of het peloton gedubbeld ging worden of niet. Vooraan werd er onbedreigd afgestopt en alles wat ontsnapte waaide op een goed moment weer terug, ik ook.

Aanzetten na elk van de 220 bochten ging goed, redelijk gereden. Gemiddelde snelheid 41,7 km/u, een stuk sneller dan vorige keren , terwijl er meer wind stond, maximum snelheid 53,5 km/u, niet meegesprint. Welnu, de eerste test van het seizoen 2011 is het fatsoenlijk uitrijden van de lastige polderomloop Hel van ’t Kruispad in Rijsbergen met de Amateurs.

06-03 TR Moleneind | Bron: www.jeroenrovers.com