Parcours Nedereindse Berg

Nedereindse Berg 29-7 en 30-7

De hoogste tijd voor een dubbel weekend. Wel zaak om de energie te verdelen over beide wedstrijddagen. Zowel zaterdag als zondag staan pakweg tien renners klaar bij de A’s. Met redelijk veel wind, dreigende wolken, maar een prima temperatuur gaan de koersen van start. In de eerste ronde besluit een eigenwijze renner onderlangs te rijden, zodat het hele veld direct uit elkaar ligt. Wachten bij de streep en aansluiten. Verder in de wedstrijd kom ik als duo voorop, maar na een aantal ronden besluit ik te mikken op mijn sprint en laat me uitzakken. In de spurt verras ik de anderen door vroeg aan te gaan en kan doorrijden tot de streep. Op zondag ga ik niet voluit, maar eindig toch halverwege het deelnemersveld. Als training klim ik op een groot verzet.

Nedereindse Berg 10-7

Ongeveer vijftien renners staan aan het vertrek bij de A-categorie en met een heuse Nedereindse strippenkaart in de knip ben ik klaar om te trainen op de Berg. De dag ervoor heb ik samen met trainingsmaat Bram van Rens het Volverde principe in de praktijk gebracht op de Campusbaan. Aanzwengelen tot 45 km/u en staand doortrekken. Hij staat nu op plaats 20 van de 2000 renners. Per ongeluk kom ik in de kopgroep. Mijn laatste koers is de Kasteelronde van Mill, pakweg twee maanden geleden, dus ik spreek af dat zij podium rijden en ik aanhaak. Zo kan ik zien dat mijn vluchtgenoten pas gaan staan op het moment dat ze vertragen op de helling. Ik begin al eerder.

Nedereindse Berg 8-4

Na een aantal weken Volverde training is ook trainingsmaat Bram van Rens klaar voor een bezoek aan de Nedereindse Berg. Hij zal de sprint van zijn groepje in ieder geval wel weten te winnen, kan ik alvast verklappen. Ongeveer twintig renners staan aan de start bij de A-categorie, die rustig aan begint. Net als een paar andere renners plaats ik enkele aanvallen op het tweede deel van de Col de Hans Spekman, maar deze halen niets uit. In de eindsprint raakt een oververmoeide coureur aan 50 in ’t uur de heg in de afdaling, schuift diagonaal over de baan en neemt een aantal renners mee. Ik klap hard maar gecontroleerd tegen het asfalt en wandel weg met een pleister. Geluk gehad.

Nedereindse Berg 2-4

Meestal rijd ik op zaterdag op de Berg, maar nu, drie uur vroeger, een keer op zondag. De koers breekt eigenlijk meteen los met opeenvolgende demarrages en doortrekken op kop. Het oversteken naar een aanvaller loopt wonderwel gesmeerd, maar als iets te mooi lijkt om waar de zijn, dan is dat meestal ook zo. Ik blaas de motor op en waai er een half uur later vanaf. Het lijkt alsof Volverde training ergens een automatische begrenzer op non-actief zet. Alles heeft zo zijn bijwerkingen en beperkingen. Voortaan iets meer rekeningrijden en pas in de eindsprint het volledige vermogen aanspreken. Feit is dat de Nederrijnse Opbergtheorie getest kan worden op de Nedereindse Berg.

Advertenties

Nedereindse Berg 2016

17 december

Met twee in een kopgroep en toch derde worden. Je moet er maar opkomen. Donkere dagen, maar de temperatuur is allesbehalve laag te noemen. Omdat we boven de grote rivieren rijden, gaat de ronde beneden- i.p.v. onderlangs. Zonder wind lijkt het peloton onbreekbaar gezien de beperkte uitlooppogingen, maar bij een nieuwe glip ik mee in het wiel. De A’s, B’s en C’s rijden apart en dat midden december, niet slecht. Wel blijkt de helft van de renners niet te hebben ingecheckt bij MyLaps, winterfiets? In de laatste ronde weet een achtervolger de oversteek te maken en beslag te leggen op de tweede plaats. Ik kom nog wel naast hem, maar tien weken geen koers, daar wordt je niet per definitie sneller van. Grote plaat heuvelop trainen werkt wel en de gelegenheid maakt de fiets.

» Uitslag MyLaps

1 oktober

A’s en B’s samen onderlangs geeft een gesloten koers. Uiteindelijk een knip weten te maken, waardoor de A’s voorop komen. Binnen de categorie schiet je er weinig mee op, maar koersgewijs wel handig voor de meegeglipte B’s.

» Uitslag MyLaps

24 september

Goed om te zien hoe de @SRAM_WV_Eemland junioren (17-18 jr.) voor elkaar willen werken. En inderdaad in de regel los je een ‘dikbil’ #bergop

» Uitslag MyLaps

17 september

Mooi op de Nedereindse Berg. Eerst @CyclingWebNL competitie, daarna een stuk van de Handbike Marathon kijken #bergop

» Uitslag MyLaps

3 september

Mooi op de Nedereindse Berg. Eerst @CyclingWebNL competitie, daarna een stuk van de Handbike Marathon kijken #bergop

» Uitslag MyLaps

27 augustus

Toch 30 graden op de Berg met op de terugweg de naderende tornado bij Woerden aan de horizon. De gemiddelde snelheid leek in lijn met de hitte: < 40 km/u.

» Uitslag MyLaps

25 juni

Na deze week alles gezien te hebben wat betreft weer, op weg naar waterland in Nieuwegein. Omkleden onder de zeespiegel aan de rand van het Groene Hart, waar de plassen uit de grond opborrelen. Op de Berg is het droog als de renners van de A, B en C-klasse apart vertrekken. Direct ontstaan gaten door om-en-om ping-pong demarrages, aanpoten geblazen. Een soort van Brexit in het klein. Drie man weten een gat te slaan, waarna de koers in rustiger vaarwater belandt. Door stilvallers en uitstappers finish ik op plek vier, na een goede samenwerking met twee andere renners, die weliswaar van hetzelfde team zijn, maar bovenal wielrenner.

18 juni

Het voordeel van zomer is dat de regen niet koud is, wat direct ook het grootste nadeel van hemelwater betreft. Op de Nedereindse Berg starten de A, B en C categorie apart. Dit geeft een ander koersverloop met uitvallen en meer in de wind. De B categorie wordt voor halfkoers al ingelopen, dus de snelheid zit er goed in. Eigenlijk iets te snel, want morgen heb ik nog een koers op het programma staan. In de tweede groep plaats ik een ronde voor het einde nog een uitval, word bijgehaald, waarna ik de opvolgende aanval bergop counter. In de sprint houd ik mijn positie. Meer wedstrijd, dan training, maar dat gebeurt geruisloos als je een rugnummer opspeldt.

11 juni

Voor het eerst sinds augustus 2015 een weekendbezoek aan de Nedereindse Berg. Utrecht Centraal behoort merkwaardigerwijs in 2016 nu niet direct tot de meest bereikbare plaatsen per trein. Gerommel in de marge. De A- en B-renners starten samen, omdat in Middelharnis het NK Masters op het programma staat, maar de opkomst is alles behalve slecht te noemen. Mijn voornemen is om dit weekend twee koersen te rijden, dus enige slag om de arm lijkt me raadzaam. Na in het kader van de 220 Hi-volt doctrine wat losse flodders afgevuurd te hebben, hobbel ik mee en sprint ik af.

Nedereindse Berg 24 mei

Zonder warme doordeweekse smogdeken kan de temperatuur in het weekend dus nog steeds onder nul. Als een van de weinigen van het twee dozijn sterke A-peloton trek ik dus gewoon beenstukken aan. Geen golven op de Nedereindse Plas, want de wind is compleet absent. Omdat ik de dag ervoor mijn achterwiel gespaakt heb met een nieuwe velg, houd ik rekening met enige offset. Ook weet ik niet zeker of mijn spaakkunsten voldoende zijn om wedstrijdbelasting te weerstaan. Fabriekswielen worden meestal knalstrak en met compleet verkrampte spaken geleverd. Staal is elastisch en volgens mij geeft half aanspannen het meest responsive design, maar dat zal dus vandaag moeten blijken.

Waar in het recente verleden het koerspatroon op de Nedereindse Berg in het weekend gekenmerkt werd door een snel wegrijdende kleine kopgroep gevolgd door een langzaam peloton, lijkt dat tegenwoordig anders. In de A categorie zijn meer aan elkaar gewaagde starters, zodat er op de voormalige vuilstort steeds vaker een afvalkoers gereden wordt. Om de haverklap schieten vooraan renners weg, maar telkens veert het krimpende peloton terug. Met nog twee ronden te rijden verliest een renner de concentratie op het rechte stuk langs de finish en klapt tegen het asfalt. De overgebleven elf coureurs wachten netjes op elkaar om georganiseerd af te sprinten. Met een aanlopend remblok eindig ik als zevende. Wiel geslaagd, nog even finetunen.

Nedereindse Berg 16 mei

Dat is pech, zon weg. De wolken hangen na een prachtige week praktisch tot op de straat. Vooruit in de miezer naar de Nedereindse Berg, waar de wind een stuk minder sterk waait, dan vorige week zaterdag. Gelukkig heb ik standaard beenstukken, oversokken en een koerspetje voor onder de helm in de tas. Hoewel de IJsheiligen voorbij zijn, kan het nog steeds vriezen of dooien. De A’s en B’s rijden samen in een peloton van zo’n dertig renners. Omdat ik de laatste weken steeds de goede ontsnapping moest missen, besluit ik zelf het moment te kiezen. Na een tiental uitvallen, zie ik een renner heuvelop versnellen en pik aan. Deze keer draai ik wel mee en (te) langzaam lopen we uit op het peloton. Daarom weten (nog) zeven renners tot aan de finale toe, in schuifjes definitief de aansluiting te maken. Als het in de laatste ronde in de bovenste bocht alsnog proppen wordt in de sprint, vind ik het mooi geweest en eindig als zevende.

Nedereindse Berg 9 mei

Wat mobilegeddon ook precies mogen inhouden. Feit is dat ik recent beschik over een nieuwe fiets, nieuwe laptop, nieuwe GSM telefoon, nieuwe simkaart, nieuwe KNWU basiskaart, nieuw WordPress template en twee kapotte smartphones. Naar Utrecht met de trein betekent dit weekend standaard omreizen via Den Bosch. De OESO heeft in een rapport over (tegenvallende) meeropbrengst van de Nederlandse steden nog maar eens aangegeven dat deze beter met elkaar verbonden dienen te worden. Internationaal zijn de werkelijke intercity verbindingen gewoon ondermaats. Het lijkt me ook niet meer dan terecht dat Schiphol de kosten van falende aanvoer niet mag doorberekenen. De KLM gaat noodgedwongen weer met bussen rijden vanaf Nijmegen, ook al ligt er in theorie een directe treinverbinding met de luchthaven.

Onderweg van Den Bosch naar Utrecht zie ik de bomen steeds schever waaien. Op de Nedereindse Berg, waar de A’s en de B’s apart starten staat de wind pal mee op de klim, zodat je eenvoudig de helling opgeblazen wordt. Met meer dan twee dozijn renners in de hoogste categorie duurt het niet lang voordat de B’s worden gedubbeld. In de lange smalle passage langs het uitgerekte lint laat een aantal renners onverwachts lopen, waardoor de groep in twee stukken breekt. Aan mijn klimvermogen heb ik vandaag niets en omgaan met constante dwarswind zal ik waarschijnlijk nooit leren, aangezien ik niet ben opgegroeid in de nationale nederlanden, maar in de regionale opperlanden. Toch maar achtervolgen dan, omdat het voorste deel van het peloton eigenlijk nauwelijks wegrijdt. Na een tijd meegedraaid te hebben spring ik weg, maar door de harde wind val ik na drie omlopen gewoon stil, waarna ik de finaleronden rustig uitrijd.

Nedereindse Berg 18 & 19 april

Na een flink aantal opeenvolgende regenweekenden en een doordeweekse, niet door het KNMI erkende, orkaan, schijnt de zon als nooit tevoren. Hup, in de trein naar de Nedereindse Berg, waar elke zaterdag om 13.00 uur een koers van start gaat. Zoals gewoon op zaterdagen rijden de A en de B samen. Trainingsmaat Bram kan tactisch aan de slag in de C categorie. Tot drie keer toe doe ik een uitlooppoging om een breuk te forceren, echter zonder resultaat. Bij het oversteken naar de wel ontstane kopgroep, schieten twee renners uit mijn wiel, maar aanpikken is een brug te ver. Het waait behoorlijk en ik ben van plan morgen nogmaals af te reizen naar de Berg. Bram rijdt zijn wedstrijd netjes uit. In de laatste ronden neutraliseer ik enkele aanvallen, om bij de laatste op het steilste stuk van de Berg uit het wiel te schieten, waarna ik als eerste eindig van de achtervolgende groep.

Zondagochtend is het om 8 uur wederom zonnig, maar het zou me niets verbazen als de Groesbeekse heuvels zijn bezocht door vorst aan de grond. Beenstukken aan dus. A en B rijdt apart vandaag, beide zo’n twintig renner sterk. Na de drie vruchteloze aanvallen van gisteren besluit ik nu wel voorin te blijven, maar enkel mee te sluipen met uitbraken, om de beslissende af te wachten, of over te steken. De wind houdt zich bij uitzondering opvallend stil. Tijdens het oversteken naar een kansrijke uitloop van vier renners, passeer ik enkele terugvallers, maar plafonneer als een in mijn wiel meegeslopen renner een professionele jump plaatst bergop. Das pech, kopgroep weg. Na mezelf mee te hebben laten drijven in het peloton, ram ik in de laatste ronde zo hard mogelijk de helling op. Omdat slechts een renner boven uit mijn wiel tevoorschijn komt, kan ik, zonder te hoeven jakkeren, uitrollen naar een zesde plek.