Tilburg Pijnenburg 25 september

Op de kalender stond origineel een Amateurkoers in Wernhout met de start om 12:00 uur. Met uitvallend treinverkeer tussen Nijmegen en Oss, uiteindelijk uitgeweken naar de BWF wedstrijd op het 2200 meter lange parcours van TWC Pijnenburg, 3e keer dit jaar. Reistijd Nijmegen – Tilburg Reeshof en terug…..2 x 2:15 uur. Ondertussen kun je driekwart WK rijden. Het doel van vandaag is daarom simpelweg een wedstrijd rijden (nummer 28). Op zaterdagavond wederom een nieuwe route (TR24/7 Constant Weerstand) naar tevredenheid getest, niet de ideale training op een avond voor de wedstrijd, maar goed.

Lees verder

Advertenties

Wielerronde van Rucphen

Vandaag in Rucphen de laatste wedstrijd voor het BWF Amateur klassement. Een serie van 15 (18 gepland) open wedstrijden voor Amateurs en Masters, georganiseerd door verschillende wielercomite’s, onder de vlag van de Brabantse Wielerfederatie. Met 15 punten achterstand op de nummer 1 en meer dan 40 punten voorsprong op nummer 3, was mijn 2e plaats zeker. Alleen een hele slechte dag van de nummer 1 (lek, valpartij, lossen, te laat) kon dit veranderen. Toch ging ik, net zoals in Oosterhout en Moerdijk, aanvallen als dit mogelijk was.

Tijdens de start regende het pijpestelen en stond mijn thermometer op 11,6 graden. Gelukkig had ik arm- en beenstukken aangetrokken. Mijn helm, die ik in Moerdijk had laten liggen, lag gelukkig in de jurybus, bedankt! 26 deelnemers aan de start, voor een 3 km lange mooie omloop met een 750 meter lange grindklinkerstrook. De eerste ronde heb ik alleen vooruit gereden, om voor mezelf te bepalen of ik het veilig achtte. Dit was het geval. Na bijgehaald te zijn, heb ik vooraan meegedraaid, af en toe voorsprong gepakt en gaten gedicht. Bij de 2e premiesprint zat ik goed geplaatst, waardoor een passeerbeweging voldeed om 5 renners in te halen (1e). In de nasleep reed een tweemans kopgroep weg.

De georganiseerde achtervolging vanuit het peloton liet even op zich wachten. Voor de 3e premiesprint draaide ik licht vooruit de finishstraat op en kon deze voorsprong vasthouden tot de streep (3e). Toen de ontsnappers gegrepen werden, viel de wedstrijd na een lange schermutseling eindelijk in de plooi. De BWF kampioen vooruit, samen met een renner die de stenen nog harder uit de straat rijdt, dan erin legt. Er achteraan met de nummer 1 van het klassement, oeps.. bijna een bocht gemist. Hij riep “optrekken!” wat ik deed tot +50 km/u. Daarna kon hij uit mijn wiel, met een machtige jump de tweekoppige kopgroep achterhalen. Ik zelf moest passen, dit gaat nog boven mijn pet. Petje af.

Door samenwerking in het peloton kon de kopgroep niet ver weg geraken. Tegelijkertijd deden ploegmaats hun storingswerk prima. Bij de laatste premiesprint zat ik wederom goed geplaatst, nog 2 premies te vergeven: 4e, toch 3 keer 1e van het peloton (tevreden). Bel voor de laatste ronde. Bij het opdraaien van de lange finishstraat zette ik van achter uit aan. Helaas werd ik bijna tegen de stoeprand geparkeerd (niet expres). Tja, vol in de remmen. Dit geknoei is ook precies de reden dat ik liever premiesprints doe en in het begin van de wedstrijd aanval. 15e plaats, geen gegevens over gemiddelde en maximumsnelheid. Wel 2e plaats behaald in het BWF Amateur klassement!

Omloop van Moerdijk

Aan de start stonden 23 coureurs klaar voor 38 ronden tegen de (Moer?) dijk en er weer af door het gezellige dorp. Voor mij was het een maand geleden dat ik een wedstrijd bij de BWF gereden had. De speaker vertelde dat er direct gestart werd met een 3-rondenklassement. De eerste 3 ronden zijn er 3-2-1 punten te verdienen voor de 1e-2e-3e doorkomende renners. Ik had het parcours vooraf verkend en bepaald dat het klimmetje mij wel zou liggen. De wegversmallingen en de klinkers echter niet.

Lees verder

Ronde van Bemmel

Sinds zomer 2011 laten alle KNWU districten (behalve Zuid Holland) weer renners van vrije bonden toe, buiten het district waar de bond gevestigd is. Dit betekent dat ik nu overal in Nederland wedstrijden kan rijden met een BWF Amateur A licentie. Bij de inschrijving hoefde ik bij de KNWU juryvrachtwagen alleen een chip te huren voor 10 euro, kan em natuurlijk ook gewoon aanschaffen voor 90 euro. Anyway, op de rol in het laatste zomerweekend staan 63 rondjes (75 km) van 1,2 km om kasteel Kinkelenburg i.p.v. om de meer gebruikelijke kerk.

Lees verder

Rund ums Tönnissen Center

In 2008 was de wedstrijd Rund ums Tönnissen Center mijn eerste wielrenwedstrijd ooit. In Duitsland valt de categorie onder het zogenaamde Jedermannrennen en staat open voor renners zonder licentie van de nationale wielerbond. Destijds werd ik ongeveer 15e, in 2009 7e en vorig jaar 4e. Dit was allemaal in massasprints om de 2e plek. De winnaar reed steeds in de laatste ronde weg. Premiesprints had ik nog niet gewonnen. Afgelopen jaar wel pogingen gedaan, maar helaas. Kijken hoe de vlag er dit jaar bij hangt.

In de Hobby Klasse staat bij het Klever Radrennen elk jaar een groot peloton aan de start van tegen de 70 renners van allerlei allooi. Van absolute beginnende wielrenners (ik toen) tot vrije renners (ik nu) en ervaren cyclorijders (ooit?). Iedere aflevering doen er wel een paar snelle mannen mee en de gemiddelde snelheid ligt rond de 41 km/u. Zeer behoorlijk. Wat de wedstrijd toegankelijk maakt is de korte afstand (30 km) en het parcours waarop het eenvoudig volgen is. Zo lang je niet op kop komt is er niks aan de hand.

Met het opstaan zag ik de bui al weer hangen, net als vaker deze zomer. Gietende regen. De voorspellingen gaven echter aan dat het droog zou worden en de temperatuur zou oplopen richting de 30 graden. Bram, Jimmy en Leonie zouden eerst met de fiets komen, maar pakten de auto naar Kleve. Gelukkig kwam ik zelf droog aan en stond in dezelfde zijstraat waar zij parkeerden, mijn rugnummer op te prutsen. Bram bood aan mijn tas mee te nemen en hielp me mijn rugnummer op te spelden, thanks.

Na het startschot direct gedemarreerd met het 30 koppige peloton in mijn wiel. Na een halve ronde het stokje overgegeven. De rijen waren nog gesloten en wegrijden met een kopgroep was moeilijk. Er zaten dus voldoende kanshebbers in de wedstrijd. In de 3e ronde (van de 15) al de eerste tussenprint. Premie voor de eerste 3. Van afgelopen jaren wist ik dat het stuk naar de finish flinkt oploopt en je pas laat moet versnellen, omdat je anders stilvalt. Volgen, opschakelen, als eerste over de streep.

Wat ik niet wist is dat er nog 5 tussensprints zouden volgen. Meestal komen de voorsten na een sprint een stukje los van het peloton. Samen met een andere renner doorrijden dus. De meer dan behoorlijke wind maakte het echter te inspanningsvol om met maar 2 man voorop te blijven. Na een ronde de poging opgegeven. Wel kon ik ook de 2e tussensprint op mijn naam schrijven. Bij de 3e reed ik de halve ronde op kop, maar werd toch nog 2e. De organisatie had samen met vereniging SV06 Donsbruggen traditiegetrouw honderden toeschouwers weten de verwelkomen en tussensprints zorgden voor spektakel.

Nog geen ronde later kondigde de speaker aan dat er de 3 volgende ronden ELKE ronde een tussensprint was. Omdat wegkomen met een groepje niet zou lukken, besloot ik hier voor te gaan. Had het intussen wel flink warm gekregen. Een keer 1e, 2e en 3e. Ineens de bel voor de laatste ronde. De winnaar van de afgelopen 2 jaren had zich (heel verstandig) tamelijk gedeisd gehouden in de eerste premiesprints en was er onhoudbaar vandoor gegaan na de laatste.

In de achtervolgende groep was aarzeling. Ik was i.i.g. niet van plan om het gat te dichten. Had me laten verleiden door de sprints en moest even bijkomen. Gelukkig kon ik alsnog wegrijden uit de achtervolgende groep: 2e plaats! en de leidersprijs in mijn laatste deelname in deze categorie. Zeer tevreden. Had samen met Bram ook veel sprintjes getraind afgelopen week. De gemiddelde snelheid was 40,4 km/u en de maximum snelheid 58,8 km/u. Wel enige moeite met de bochten rechts om.

NK WFN Achtmaal

Van de ‘wilde bonden’ (BWF, WVAN, NWB, TMZ en WV Snits) had de Brabantse Wielerfederatie ditmaal de eer om het NK WFN te organiseren. Het comite in Achtmaal koos i.v.m. vergunningen uiteindelijk voor de beproefde 8,2 kilometer lange kronkelige omloop door het buitengebied van Achtmaal, welke 10 maal afgelegd zou worden, een totaal van 82 km. Dit jaar rijd ik normaal 65 km en vorig jaar nog 50 km. Een toelage van 25% dus.

Met de starttijd van 11:15 uur in Achtmaal, stond de eerste trein naar Roosendaal in de planning. Vanaf daar was het nog 15 km per fiets. Wakker…nauwelijks licht…wederom gietende regen…tijd voor muts, winteroverschoenen en regenpak volgens code november. Om mijn fiets nog enigszins gebruiksklaar in Achtmaal te laten arriveren ben ik rustig naar station Mook-Molenhoek gefietst. Gelukkig wel droog in Achtmaal aangekomen.

Voor de inschrijftafel stond een rij van zeker 30 man. Ging druk worden. Zeker, omdat de KNWU geen NK organiseert voor de categorie Amateurs. Bijna 80 coureurs aan de start. Dit leek wel een halve semi-klassieker. Het opspelden van de dubbele rugnummers was ook bijzonder. Bij de start moeite met mijn pedaal, maar kon gelukkig direct met +50 km/u naar voren rijden voor een uitval. Toch leuk voor een kilometer virtueel de eerste amateur van Nederland zijn.

Gezien de afstand, deelnemersveld, ploegentactiek en belang van de wedstrijd was mijn doel het meekomen en uitrijden van deze zware omloop. Het koersverloop was rechttoe rechtaan: af en toe een uitval, met name op de klinkerstrook. Zelf nog een aantal keer meegesprongen en ontsnappers achterhaald indien nodig. Wegens de afwezigheid van harde wind (en geen regen!) en de kronkelvorm van het parcours, kon het nergens op de kant gaan. Dit betekent voordurend naar voren rijden om je te handhaven in het peloton. Meestal reed ik tussen de 10e en 25e positie.

Door onoplettendheid van een renner voor mij raakte ik in de finale van de weg. Gelukkig bleef ik rustig, heb ik toch nog wat aan het veldrijden gehad: Ook door modder kan men fietsen, sommigen zelfs door rul zand. Dwars door de modder in de berm heb in mezelf uit laten rollen en weer de weg opgesprongen. Wel reed ik nu ineens rond de 60e positie. Tjonge, heb de rest van de finale besteed aan het terugwinnen van plekken en ben rond de 20e positie gefinished in de pelotonssprint (kopgroep van 7 sprong laatste 5 km weg). Gezien mijn geringe ervaring met dit soort koersen tevreden. Een leuke kennismaking. De gemiddelde snelheid bedroeg 42,2 km/u en de maximumsnelheid 60,6 km/u.

 

Amersfoort 6 augustus

Met de 8 bochten en 6 verkeersdrempels van de Ronde van Haagpoort nog op het netvlies geen Ronde van Zevenbergen voor mij. Op het clubparcours van WV Eemland worden het hele seizoen zaterdagmiddagwedstrijden georganiseerd. Een driehoekige, zeer goed onderhouden ronde en deelnemers uit verschillende categorien, die apart afsprinten. Bij de A’s rijden elite, beloften, junioren en amateurs. Net zoals vorige week de afterworkregen genegeerd en elke dag de Loperkoning (9 km helling) gereden. Met het oog op de donkere tijden, tevens de Straatlicht versie naar tevredenheid getest.

Het weer is drukkend, maar met 24 graden goed te doen, geen regen. De trein naar Amersfoort op Utrecht Centraal bleek stuk, dus een half uur later aangekomen. Bij een MNC cross twee jaar geleden kon ik de weg pas te laat vinden, dus ik was blij toen ik een renner tegen kwam in een zwart met rode (nice) SRAM – WV Eemland outfit. Ik mocht met hem meefietsen en intussen vertelde hij mij het een en ander over de zaterdagmiddagwedstrijden en het parcours, bedankt! Thuis had ik de bochten bekeken, ze leken scherp, maar bleken lopend. Ideaal voor hoge snelheid, net als vorige week.

Inschrijven was geen probleem met een BWF Amateur licentie, kosten 2 euro. Na het parcours verkend te hebben volgde een bijzonder langzame start. Uiteindelijk wel weggereden met diverse groepjes en soms alleen. In het peloton veel renners van de club (logisch), dus als ze het gat wilden dichten moest dat geen probleem zijn. Wel viel telkens de snelheid abnormaal weg na het dichten van het gat, richting de 32/33 km/u. Het gemiddelde kwam daardoor ook maar net boven de 40 km/u uit. Misschien door de wind.

Bij de premiesprint, die ik van kop af aanging, werd ik overlopen door 4 renners. Mhm, dat beloofde niet veel goeds. Tijdens een ontsnapping, zei een renner ook, dat ik energie moest sparen. Was nu wel benieuwd wat er dan ging gebeuren. Na het afsprinten van de C en de B categorie, bleek een coureur alleen vooruit te rijden. De demarrages van de A categorie begonnen. Ik had besloten met alles mee te springen, ook al had ik al veel energie verbruikt in diverse ontsnappingen. Ook de steile brug in het parcours begon zijn tol te eisen.

Na een aantal gaten gedicht te hebben, zag ik twee teamgenoten gezamenlijk wegrijden. Nog een keer vol aanzetten en in het wiel. De voorste renner gaf alles en gaf daarna af. Achter mij was iemand op een tijdrijfiets aangesloten. Tja, dat was natuurlijk in deze fase wel een voordeel, zo’n fiets. Mocht hij ook mooi kopwerk doen. Ik slaagde er maar net in om aan te blijven pikken en reed zeker twee ronden aan het elastiek en in de wind. Na aanmoediging van de speaker kon ik op mijn tandvlees het gaatje dichten. Heb nog wel een tweetal aflossingen gedaan. Het peloton was uit zicht, dus even op adem komen kon geen kwaad. Mijn twee kopgroepgenoten probeerden mij eraf te rijden.

Het bordje voor de laatste ronde ging omhoog. Als ze nogmaals aan zouden zetten zou ik passen. De tijdritman had met de andere afgesproken dat hij mocht winnen. Hij bleef dus op kop rijden en ik hing aan het elastiek, kon het nauwelijks bijhouden. In de laatste bocht nog een keer op 55×11 het gat gedicht en als laatste de brug opgereden. Van een versnelling bij de anderen was echter geen sprake. Tja, dan rijd ik maar mee en kom er overheen met een jump. Een tijdritfiets is machtig mooi, maar het sprint als een strijkijzer (dat hij teleurgesteld was, snap ik wel). De andere kopgroepgenoot moest, als jonge rouleur, zowiezo passen in de sprint. Eerste plaats, gewonnen! Zeer tevreden, trainingswedstrijd of niet. Goede organisatie en prachtig parcours.